DE ENGELSCHK KOLENMfJNEN. 201 



Schotland , België en sedert een tiental jaren ook voor de Ruhrstre- 

 ken , van groote beteekenis. In dezelfde groeve kan nnen in dit geval 

 den ijzersteen en de brandstof voor het smelten opdelven , en tevens 

 den kalksteen, die voor de gemakkelijke scheiding van het ijzer en 

 de vreemde zelfstandigheden onmisbaar is. Zoo is het onder anderen 

 te Seraing in België en in de meeste Engelsche kolenmijnen. Van- 

 daar is het zoo goedkoope , maar ook vrij slechte giet- en staafijzer 

 afkomstig, dat hier te lande onder den naam van Engelsch en Bel- 

 gisch ijzer verkocht wordt. 



Het aantal der afwisselende banken in ééne mijn is zeer verschil- 

 lend , hier en daar bedraagt dit soms meer dan honderd. In het veld 

 van Newcastle-Durham telt men in het geheel 57 lagen, waarvan de 

 dunste eene dikte van 2 N. duimen en de magtigste van 2 N. ellen 

 bezitten. Bij eene magtigheid van 2 duim valt aan exploitatie na- 

 tuurlijk niet te denken, of zulk eene laag moest als een zoom naast 

 dikkere lagen zich bevinden. Indien men alle bij Newcastle voorkomende 

 banken zonder den tusschenliggenden schiefer enz. op elkander stape- 

 len kon , dan zoude men eene massa van 25 N. ellen dikte verkrij- 

 gen, waaruit men tot de ontzaggelijke hoeveelheid der aldaar aan- 

 wezige steenkolen besluiten kan , wanneer men bovendien in aanmerking 

 neemt, dat dit veld alleen 13r, uren gaans lang en 7 uren breed is 

 en eene oppervlakte van 34 vierk. geogr. mijlen bezit, dus meer dan 

 sommige provinciën van ons land. 



Voor wij verder gaan , willen wij nog eerst eenen vlugtigen blik op 

 de menschen werpen, wier taak het is met het uiterste levensgevaar 

 onze brandstof uit de diepte op te halen, waartoe wij ons des te meer 

 gedrongen gevoelen, daar de vreeselijke ramp, in het dorp Hartley 

 ten oosten van Newcastle onlangs gebeurd, nog versch in ons geheu- 

 gen ligt en ons diep medegevoel heeft opgewekt. In de buurt van 

 Newcastle vinden omtrent 42000 en in geheel Engeland 220000 werk- 

 lieden met hunne farailiën in het steenkolenbedrijf hun levensonder- 

 houd. En men moet bekennen, het is geene gemakkelijke broodwin- 

 ning. Met den klokslag drie in den nacht begeeft zich de mijnwerker 

 naar den put, waarin hij na een kort gebed door den opziener uit- 

 gesproken nederdaalt. Een lampje met een flaauw brandend licht — 



