204 DE ENGELSOHE KOLKNMIJNEN. 



is, dan men vermoeden zou. In de nabijheid van Durham moest men 

 eenen put, die 720000 gulden gekost had, weer opgeven , omdat men 

 het water niet kon meester worden. De werktuigen pompten dage- 

 lijks 26700,000 kan water uit, maar te vergeefs. Uit eene der mijnen 

 bij Newcastle leverden de stoomwerktuigen per dag 300 tonnen kolen, 

 maar 6000 tonnen water. Eene der waterrijkste mijnen in Engeland 

 en waarschijnlijk in de geheele wereld is te Dalton Ie Dale, 2 uren 

 van Durham. Er verzamelt zich aldaar op eene diepte van 180 N. 

 ellen in de gangen eiken dag 60 mill. kan water. Om het te ver- 

 wijderen heeft men stoommachines van 1600 paardenkrachten moeten 

 aanleggen, die door niet minder dan 39 stoomketels gevoed worden. 

 In de omstreken van Mons in België bedraagt de vlakte der kolen- 

 velden ongeveer 70000 bunders , doch wegens den overmatigen aandrang 

 van het water kunnen slechts 18000 bunders ontgonnen worden. Even- 

 wel wat thans voor een enkel persoon uithoofde der overmatige kosten 

 nog onmogelijk is , zal welligt later door eene maatschappij met voor- 

 deel kunnen uitgevoerd worden, en het is eene bekende zaak, dat 

 de associatiegeest der negentiende eeuw veel bijgedragen heeft tot de 

 onbegrijpelijke verhooging van de opbrengst van steenkolen, waar- 

 van wij boven reeds melding hebben gemaakt. 



Wij begeven ons thans naar Wales , waar wij de belangrijkste steen- 

 kolenbeddingen van Engeland aantreffen. De magtigheid der banken 

 aldaar is grooter dan in de noordelijke graafschappen van het land, 

 en mag niet onder 30 N. ellen geschat worden. Voor eenige jaren 

 heeft een zaakkundige het geheele bedrag aan kolen in deze streek 

 op 540000 millioen tonnen beraamd, hetgeen nog voor 4000 jaren 

 genoeg zoude zijn. Er is echter hierbij verondersteld, dat aan de 

 ontginning niets in den weg staat, maar zoo is het in de werkelijk- 

 heid niet. Reeds boven hebben wij gezegd , dat de banken naar het 

 midden van het veld afdalen, on men zal niet veel bezijden de waarheid 

 blijven, als men aanneemt, dat die afdaling eene diepte van 1600 tot 

 1700 N. ellen onder de aardoppervlakte bereikt. Nu is het met de 

 hedendaagsche hulpmiddelen geheel onmogelijk op zulke aanmerkelijke 

 diepte mijnputten aan te leggen en wel om de volgende redenen: 

 1) De hoeveelheid water, ofschoon in Wales veel minder dan in 



