DE ENGELSCHE KOLENMIJNEN. 205 



de noordelijke gewesten , zal door de sterkste stoomwerktuigen onge- 

 twijfeld niet te bemagtigen zijn. 2) Hoe dieper men in den grond 

 komt , des te grooter is de drukkende kracht van de boven de gangen 

 vrij hangende rotsen en des te moeijelijker de onderschraging door 

 gespaarde pilaren of houten pijlers. Nu reeds zijn bij putten van om- 

 trent 500 tot 700 N. ellen diepte de kosten voor den bouw, de zorg 

 voor de herstelling en het gevaar voor instortingen ontzaggelijk. 

 3) Veelvuldige waarnemingen in alle landen der aarde hebben doen 

 zien, dat de temperatuur met de diepte allengskens toeneemt en wel 

 gemiddeld 1^ Celsius voor elke 33 N. ellen. Hieruit zoude dus vol- 

 gen, dat in de mijnputten op 1650 N. ellen onder den grond de warmte 

 50° Celsius hooger zijn moest dan aan den mond van den put, dus 

 in Wales omtrent 60" Celsius of 140" Fahrenheit, bij welke warmte 

 de werklieden hunne taak onmogelijk volbrengen kunnen. 



Tot de diepste der tot nu toe aangelegde mijngroeven behooren de 

 zilvermijnen te Andreasberg en Clausthal aan het Hartsgebergte , waar 

 de schachten 2300 voet of 750 N. ellen naar beneden dalen en de 

 laagste galerijen zich ongeveer 200 N. el onder den spiegel der 

 Noordzee bevinden. Het gevaar van instortingen is aldaar minder 

 groot, want de gangen zijn in de vaste graauwakkerots gehouwen, 

 maar de hooge warmte is reeds drukkend en lastig. De Duckin- 

 fieldkolenmijn bij Newcastle is 2050 E. voeten diep, waarvan onge- 

 veer 500 N. ellen beneden den spiegel der zee liggen. In dezen put 

 bedraagt de temperatuur (zonder twijfel de gemiddelde) in den winter 

 en den zomer 24" C. of 75|° F. en de werklieden lijden veel van 

 die drukkende warmte. 



Men mag dus gerustelijk aannemen, dat meer dan 2500 voet bene- 

 den den beganen grond geene kolen meer kunnen ontgonnen worden, 

 en als men van die veronderstelling uitgaat , zullen er in Wales niet 

 meer dan 100.000 mill. tonnen voor het gebruik overblijven, eene 

 hoeveelheid, die voldoende is voor een tijdvak van 800 tot 1000 jaren. 



Van de kolenbeddingen in Schotland schijnt men nog niet eene ge- 

 noegzame kennis verkregen te hebben; volgens eene oppervlakkige 

 schatting zullen zij evenwel omstreeks 150000 mill. tonnen kunnen 

 opleveren. In enkele mijnen van Schotland vindt men steenkolen, 



