238 HET LANDSCHAP. 



deelen gezuiverde wildernis. Het omvat heuvels en meertjes en bos- 

 schen , maar allen in overeenstemming met elkander en medewer- 

 kende tot eene eenheid, die in al de vergezigten te voorschijn treedt. 

 Geene angstvallig afgebakende of evenwijdig begrensde lanen ontsieren 

 het en maken het vervelend, maar onze weg voert langs afwisselende 

 boomgroepen , die nu eens terugwijken en in lage boschjes uitloopen , 

 dan weder vooruitspringen en het uitzigt voor een wijl belemmeren , 

 om het daarna bij eene prachtige waterpartij of in eene breede , 

 met struikgewas begroeide vallei weder te openen. Geen vreemd- 

 soortige gewassen nemen den indruk van oorspronkelijkheid weg. De 

 boomen zijn meerendeels inheemsch of zulke , die sinds lang het bur- 

 gerregt hebben verkregen, en slechts wilde bloemen versieren het 

 gras en het kreupelhout. Hier en daar verrijzen de zwaarmoedige 

 pijnboomen, met hunne donkere pyramiden of horizontale kruinen, in 

 kleine groepjes op een verheven punt en vormen eene tegenstelling 

 met het heldere groen der lage eiken. Op de eilanden en landtongen 

 spiegelen de slanke, witte berken zich met hunne fijne, altijd bewo- 

 gene takjes in het effen water en rondom de meertjes en vijvers steekt 

 het zilvergraauw der wilgen levendig af tegen den donkeren achter- 

 grond van het dennenbosch. Nu eens zien wij eene kleine groep van 

 breedgetakte eiken op eene opene plaats , of in de lommerrijke diepte 

 aan den voet des heuvels eene natuurlijke bron tusschen natuurlijke 

 rotsen, door de sierlijk gevederde varens overschaduwd, ofeenboschje 

 van zware beuken of linden voert ons ongemerkt in de nabijheid 

 van het trotsche kasteel, dat het omringende geboomte van alle zijden 

 beheerscht. 



Zulke parken zijn in ons land zeer zeldzaam , daar de vlakke bodem 

 en de geringe uitgestrektheid der landgoederen de uitvoering van een 

 grootsch onderwerp belemmeren. Een park zonder heuvels is eentoonig 

 en de lage, drassige grond in vele streken van ons land maakt het 

 gezigt van groote waterpartijen slechts op enkele zeer warme dagen 

 verkwikkend. Maar al te dikwijls vervult het Haagsche bosch ons 

 met een huiverig gevoel , als wandelden wij in een vochtigen kelder. 

 Is het waar, dat de mensch zijn genot zoekt in de tegenstelling met 

 het alledaagsche , dan moeten wij Nederlanders onze buitenverblijven 



