2(58 STÜUIEN OVER DEN OJ>IFANT. 



Senegambië en Guinea in het Westen, tot op omstreeks 17° N. Br. i) 

 hun voorname vaderland worden genoemd. Hooger noordelijk echter zijn 

 zij veel zeldzamer, doch wordt hunne vroegere aanwezigheid daar, vooral 

 op te maken uit de geschiedenis van Carthago, meer dan waarschijnlijk. 

 Niet overal evenwel leven zij er in gelijke menigte. Als bijzonder rijk aan 

 olifanten staat het binnenland der van ouds zoo zeer befaamde yttand-hust" 

 te boek ; barth deed het Niger-gebied , en in Bornou (centraal Afrika) 

 het binnen-itieer Tsad , livingstone en wahlberg deden in het Zuiden 

 de Zambesi-rivier en het meer Ngami ten dezen eene zekere vermaard- 

 heid verkrijgen. 



Komt de Afrikaansche (of eene andere) soort ook op Madagaskar 

 voor? Ter loops, en met een teeken van twijfel, vond ik dit eiland 

 opgegeven onder de vindplaatsen van den olifant. Dit vermoeden 

 schijnt, behalve op enkele onzekere berigten uit vorige eeuwen 2) ^ mij 

 toe slechts te berusten op de overeenkomst in hemels-breedte met de 

 door olifanten in Zuid -Afrika bewoonde streek. Ten overvloede heb 

 ik, onder anderen, de » Laatste Reis" van ida pfeiffer vergele- 

 ken, doch vond, in het algemeen overzigt, dat zij (bladz. 85 der 

 Hollandsche vertaling, v. 1862) over de Fauna van Madagaskar geeft, 

 hoegenaamd geene melding van olifanten gemaakt. 



Waar men hen intusschen in de genoemde warme werelddeelen ook 

 verspreid weet , men stelle zich daarom niet voor , dat zij zoo bijzon- 

 der aan eene hooge temperatuur gebonden zijn, of de zonnewarmte be- 

 minnen. Integendeel, de nacht is hun lievelingstijd. De koelte en 

 de rust der wouden , de tegenwoordigheid van het de geheele natuur 

 verfrisschende water zijn de hoofdvoorwaarden voor de keuze van hun 

 oorspronkelijk verblijf. Gedurende de hitte van den dag houden zij 

 zich veeltijds op in de dikste schaduw der maagdelijke bosschen, 



') Lit was het mccit noordelijke punt van Afrika , waar barth olifanten heeft 

 ontmoet. ïe Kano , bij het meer Tsad , in Bornou , ontdekte hij het bestaan van een 

 uitgebreide ivoor-markt. 



2) Makco paolo o. a. beweerde, in zijne Beschrijving van Oost-Indiën, te Parijs 

 uitgegeven in het jaar 1556 , dat er «nergens ter wereld meer olifanten worden ge- 

 » vonden dan op Madagaskar", doch schijnt dit alleen af te leiden uit den ivoor-handel 

 aldaar; alzoo geen vaste grondslag. 



