STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 269 



en het is in den regel eerst tegen het vallen van den avond , dat zij 

 zich daarbuiten wagen om hunne soms verre togten af te leggen naar 

 wateren bevattende dreven; alwaar zij, gelijk tennent zich uitdrukt, 

 gedurende den ganschen nacht plassen en spelen, tot het krieken van 

 het eerste morgenrood, dat hen tot waarschuwing strekt om zich op 

 nieuw te gaan verschuilen in de diepste diepten van het woud. Deze 

 schrijver doet dan ook zeer bepaald uitkomen, dat de olifant in geenen 

 deele groote warmte zoekt of behoeft. Inzonderheid die van Ceylon 

 houdt zich bij voorkeur in de koele bergstreken op en leeft daar soms 

 in kudden, op eene hoogte van 8000 voeten boven de zee, waar het 

 zelfs meestal in den morgenstond rijpt. 



Ofschoon dit kolossale dier, in den zin van omvang en inhoud, te 

 regt »een monster van stof" is geheeten, wordt de grootte der olifan- 

 ten, zoo in oude als zelfs in enkele nieuwere populaire geschriften, 

 veeltijds met overdrijving aangegeven. Ons oog, zoo weinig gewoon 

 aan het beeld van zulke levende gevaarten, is al ligt geneigd om den 

 reeds groeten omvang daarvan nog te overschatten, bij gemis aan vol- 

 doende punten van vergelijking. Eene hoogte van 20 voeten, meer- 

 malen aan dit dier toegeschreven, is fabelachtig, en werd zelfs niet eens 

 door de Mastodonten bereikt. In den regel moet dit cijfer, en dan nog 

 wel meer bepaald voor de grootere , mannelijke dieren , tot op hoog- 

 stens de helft daarvan worden terug gebragt. Zelfs de Zuid-Afrikaan- 

 sche, — waaronder de grootsten zijn, — halen meestal niet meer dan 

 9 tot 10 voet, en de Ceylonésche zijn gemiddeld niet hooger dan 8, 

 en bereiken niet dun zelden 9 voeten. Slechts bij eene hooge uit- 

 zondering wil men enkele individuen hebben waargenomen , die van 

 11 tot 12 a 13') voet maten, gemeten, zoo als hier overal bedoeld 

 wordt, van de zolen der voorpooten tot op den schouder of schoft 

 (volgens sommigen zelfs tot op het hoogste gedeelte van den kop). En 

 eene zoodanige hoogte springt dan ook duidelijk genoeg in het oog, 

 als men zich die bijv. verzinnelijkt door de plaatsing van twee lange 

 meiischen boven elkander. 



') De Koning- van Napels «zon" er in U-iö een van den S iltaa van ïarkije ten 

 gesclienke hebbeu ontvangen, die eene hoogte had van ruim 13 voet! 



