STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 271 



men dan vrij naauwkeurig gelijk vinden aan 2malen den omtrek (of 

 6-malen de middellijn) van het spoor van den vóórvoet. Zoo raat b.v. 

 LiviNGSTONE meer dan eens zulke sporen op van omstreeks 4è voet 

 omtrek , en bevond dan ook vv^erkelijk , dat die hadden toebehoord aan 

 groote olifanten van ongeveer 9 voeten hoog. 



Dat de olifant om zóó groot en zwaar te worden , eenen hoogen 

 ouderdom moet bereiken, staat vast; dat hij echter 4 tot 5 eeuwen 

 oud kan worden, — zoo als strabo, philostratus ') en enkele andere 

 schrijvers na hen hebben beweerd , — is later door geen' enkelen 

 geloofwaardigen natuuronderzoeker bevestigd. Wel is waar is die 

 meening bij verscheidene Aziatische en Afrikaansche volksstammen nog 

 altijd populair, doch op welken grond? Voornamelijk dezen, dat in 

 de bosschen , waar zij zich in het wilde ophouden , zoo uiterst zelden , 

 of zelfs volgens anderen nooit , lijken van olifanten of andere overblijf- 

 selen dan alleen enkele , geheel of ten deele afgebroken slagtanden 

 worden aangetroffen. Alhoewel deze waarneming vrij algemeen zelfs 

 door de beste reizigers en ooggetuigen bewaarheid is gevonden, geeft 

 zij volstrekt geen afdoend bewijs voor de stelling , die hier bewezen 

 moet worden. Vooreerst immers zullen deze bosschen zelve veeltijds 

 wel ouder zijn dan 4 a 500 jaren, en zou men, na verloop van dien 

 tijd, dan toch hebben moeten beginnen ook de lijken hunner bewoners 

 aan te treffen ! Maar , ten tweeden , men kan dit feit ook op andere 

 wijzen verklaren. Of door de zamenwerking van millioenen roof- 

 insecten 2) , duizenden roofvogels en nachtelijke roofdieren , of wel door 

 de mogelijkheid, dat de wilde olifant, den dood voelende naderen, de 

 ontoegankelijkste plaatsen in het woud, of afgelegene schuilhoeken in 

 het hooge , onbezochte gebergte opzoekt, om daar te sterven, zoo als 

 TENNENT dit schijnt aan te nemen. Eene zoodanige stille afzondering 

 vóór den dood is meermalen ook bij andere dieren waargenomen , en 

 heeft meer grond van waarschijnlijkheid , dan eene derde hier insge- 



') P. verhaalt: »dat Ajax, één der olifauten , die tegen alexaxdeu dex groote 

 streden, daarna nog 40 J jaren heeft geleefd"! 



^) Onder anderen azen de z.g. vleeschvliegen buitengewoon sterk op hunne lijken. 

 Letterlijk een oogenblik nadat een der pas gevangen olifanten was overleden , zag 

 TEXXENï dien, mede letterlijk, «bezaaid" met «myriaden van zwarte vliegen". 



