274 STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



dan zeer veel ouder worden !" ^). Voorzeker is onze kennis omtrent 

 dit punt ontleend aan de waarneming van den olifant in gevangen- 

 schap , — of liever in dienstbaarheid , — onder welke het bekend is 

 dat hij , in den eersten tijd , aan vele zware en zelfs doodelijke ziekten 

 en gebreken onderhevig is 2). Maar blijft hij daarvan zoo geheel bevrijd 

 in den wilden staat ? En wat leert de ondervinding omtrent vele 

 andere dieren , wier geslacht aan eene dergelijke dienstbaarheid van 

 den mensch sedert eeuwen is onderworpen ? Zouden onze huisdieren , 

 zouden het rund en het paard in den vrijen toestand zooveel ouder 

 kunnen worden dan in zamenleving met den mensch? De analogie 

 pleit daarvoor geenszins, zelfs meer voor het tegendeel. Immers wat 

 de beschaving is voor den mensch, is de domesticiteit voor het dier, 

 en de ervaring heeft op statistieke gronden bewezen , dat de bescha- 

 ving veeleer den levensduur verlengt, dan dat zij dien verkorten zou. 

 Het komt mij uit dien hoofde niet waarschijnlijk voor , dat de wilde 

 olifant tot een' zoo veel hoogeren ouderdom zou geraken , dan dien , 

 welken men hem in den getemden staat, — wanneer hij daaraan 

 eerst gewoon is geworden , — heeft zien bereiken. 



Het uitwendig voorkomen van den olifant maakt geen behagelijken 

 indruk. In het algemeen staat hij, althans bij oppervlakkige beschou- 

 wing, onder de «leelijke" dieren te boek. Zelfs hier echter geldt 

 weder de spreuk: »dat men niet moet redetwisten over den smaak." 

 Althans één der vurige bewonderaars van dit dier, de schilder houel , 

 vond de twee door hem waargenomen , en in zijn pracht-plaatwerk 

 vereeuwigde, olifanten «bepaaldelijk schoon" niet alleen, maar hij 

 ergerde zich telkens, wanneer vele bezoekers, in zijne tegenwoordig- 

 heid, het tegendeel durfden beweren 3). Behalve hunnen schijnbaar 



') CuviER zegt: «il est probable, qu'il peut vivre, dans l'état sauvage jusqu'a 

 pres de deux siècles. 



2) Van de 138 gevangen olifanten toch, waarvan op Ceylon tot 1856 aanteekening 

 is gehouden , zijn er , in het eerste jaar dat zij dienst deden , niet minder dan 72 be- 

 zweken ! (tennent). 



^) Dit herinnerde mij aan een gezegde van den heer avestekman , directeur van 

 den Zoülogischen tuin te Amsterdam , bij gelegenheid dat ZEd. mij en eenige andere 

 heeren uit Utrecht zijne pas aangekomen Hippopotami aanwees , en waarbij hij ook 

 deze dieren, in zijn lofwaardig enthusiasme, »hoe langer zoo mooijer" noemde, hoe 

 meer hij ze aanschouwde. 



