STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 275 



onevenredigen bouw , werkt intusschen ook de vale en doffe kleur van 

 hunne huid geenszins mede om deze bewondering algemeen te maken. 

 Insgelijks niet zijne vele, somtijds zelfs kloofvormige huidrimpels, 

 alsmede de modder of klei , waarmede die zoo door hen zelven , als 

 door hunne oppassers bedekt wordt. Dit maakt de grondkleur hunner 

 huid dikwijls onduidelijk. Deze is eenigermate verschillende naar de 

 soorten, meer grijs-bruinachtig bij de Aziatische, zwarter bij den 

 Afrikaanschen. Daarenboven komen soms schakeringen voor in het 

 roode of in het gele, doch deze meestal meer omschreven in vlekvorm, 

 aan den kop en het voorstuk. Ofschoon die kleurswijzigingen tot de 

 z,g. schoonheden van den olifant worden gerekend, zijn die dikwijls 

 het eenvoudig gevolg van ontvellingen , door het schaven der huid , 

 wegens een jeukend uitslag, teweeg gebragt '). 



Als eene zeer algemeen door de Oosterlingen erkende «schoonheid" 

 staat de witte huidkleur, — hunne geheiligde kleur, — in hoog aan- 

 zien. Men weet, dat de witte olifanten met eenen bijgeloovigen eer- 

 bied worden begroet. Maar bestaat er wel een «witte" olifant? Of 

 kleurt men ze slechts zoo, met krijt of kalk, even als men zegt, dat 

 ook de roode en de zwarte wel eens worden geverwd ? Het is mo- 

 gelijk, dat dit een en ander somtijds geschiedt, doch het is zeker, dat 

 er ook ware witte olifanten worden gevonden. Wel is waar evenaart 

 die kleur nimmer «de blankste sneeuw", gelijkerwijze soms dichters 

 daarvan met overdrijving zongen, — en meestal is dit z.g. «wit" niet 

 veel meer dan de huidkleur van den Europeaan uit onze hemelstreek, 

 of wordt het omschreven als van een licht «rosé" of van eene zg, 

 vleeschkleur. Maar wat is die? Is zij te vergelijken met den grijs- 

 heids-toestand, bijv. van de schimmelpaarden ? Wordt zij veroorzaakt 

 door een wit schub-uitslag , eene soort van melaatschheid alzoo ? Deze 

 en meer andere hier geopperde hypothesen zijn gewis zelden van toe- 

 passing; het vraagstuk heldert zich nog eenvoudiger op ; die z. g. «ver- 

 klaringen" zijn overbodig geworden. De echte witte olifant namelijk 



') Tennent maakt de opmerking , dat de huid aan de achterpootcn , ter plaatse 

 waar die door de touwen of kettingen zijn opengeschaafd , na de genezing eene gelijk- 

 soortige kleur aanneemt. 



18* 



