296 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN, 



het bezinksel eener vlokkige zelfstandigheid, die in eene doorschij- 

 nende vloeistof is opgelost; arago met de oneffene schil van een 

 chinasappel en met den gestippelden grond van eene gravure ; kaiser 

 met fijn gespikkeld marmer , en andere sterrekundigen maken weder 

 van andere beelden gebruik , die alle daarin overeenstemmen , dat zij 

 ons eene in lichtsterkte ongelijkmatige oppervlakte beschrijven. 



Maar behalve deze ongelijkmatigheid van lichtend vermogen op de 

 oppervlakte der zonneschijf, vertoonen zich nu en dan die merkwaar- 

 dige verschijnselen , die onder den naam van zonnevlekken bekend staan. 

 «Deze vertoonen zich", wij bedienen ons hier gaarne van de woorden 

 van eenen voortreffelijken waarnemer, den hoogleeraar kaiser'), «als 

 scherp begrensde gitzwarte vlekken , van onregelmatige gedaante , ge- 

 woonlijk in talrijke punten uitloopende en omgeven van een breeden 

 graauwen rand , die met scherpe grenzen tegen het eigenlijke licht 

 der zon afsteekt. De graauwe rand vertoont talrijke oneffenheden en 

 gewoonlijk talrijke onregelmatige strepen , die alle omtrent op het 

 midden van de zwarte kernvlek gerigt zijn , zoodat de vlek in zijn 

 geheel , wat zijn voorkomen betreft , eenigermate vergeleken kan wor- 

 den bij het menschelijk oog, in hetwelk wij ook eene zwarte vlek 

 zien , van zulk een rand omgeven , maar van veel regelmatiger ge- 

 daante. Dikwijls ziet men op de zon ook een graauwe vlek , die geen 

 zwarten kern in zich bevat , en ook niet zelden eene uitgebreide licht- 

 graauwe vlek , die talrijke kleine donkere vlekken omhult. Al de 

 voorwerpen , die men op de oppervlakte der zon waarneemt, onder- 

 gaan eene gestadige verandering in licht , in grootte , in gedaante en 

 in ligging. Dikwijls verschijnen zij geheel onverwacht op de zon om 

 weldra, na eenige verandering ondergaan te hebben, weder te ver- 

 dwijnen; terwijl andere zich gedurende eenige weken, maar nooit 

 volkomen op dezelfde wijze, blijven vertoonen. De zonnevlekken wor- 

 den alle smaller , naarmate zij zich digter bij de randen der zon ver- 

 toonen, en wat zeer merkwaardig is, de zwarte kernvlek verplaatst 

 zich bij die beweging , met betrekking tot den graauwen rand , die 

 hem omgeeft. Vertoont de kernvlek zich in het midden van den 



') De Sterrenhemel, verklaard door f. kaiser, 1ste dl., bl. 102. 



