TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 297 



grauuwen rand, wanneer de geheele vlek in het midden der zonne- 

 schijf schijnt, dan zal zij zich , als de vlek naar de randen der zon 

 overgebragt wordt, niet meer in het midden van den rand vertoonen, 

 maar altoos digter bij het middenpunt der zonneschijf. Merkwaardig 

 is het ook , dat al de vlekken , als zij zeer digt bij de randen der zon 

 komen, geheel ophouden voor ons zigtbaar te zijn." 



Nevens deze zonnevlekken en dikwijls rondom dezelve verspreid, 

 vertoonen zich meestal zeer uitgebreide vlekken, die met een veel 

 sterker licht dan de gewone zonneschijf schitteren en zich nu eens 

 in eene onregelmatige gedaante, dan meer als lichtaderen vertoonen. 

 Men noemt deze verschijnselen gewoonlijk zonnefakkelen. 



Afbeeldingen van zonnevlekken vindt men in alle werken over de 

 astronomie. Zeer leerzaam is de afbeelding van eene groote en hoogst 

 merkwaardige zonnevlek, die in de maanden September en October 

 van het jaar 1829 aan de zon is waargenomen en waarvan prof. 

 KAïSER in zijn Sterrenhemel drie afbeeldingen geeft. De eerste stelt 

 ons de vlek voor, zoo als zij den 27 Sept. door pastorff is afgebeeld. 

 «Men ziet daar de zwarte kernvlek, door twee onregelmatige, lichte ban- 

 den in drie deelen afgescheiden en door den gewonen graauwen rand 

 omgeven , in welken zich talrijke oneffenheden en vele onregelmatige 

 strepen vertoonen, die gedeeltelijk naar het midden van de kernvlek 

 gerigt zijn en het geheel een voorkomen geven, vergelijkbaar bij den 

 iris van het menschelijk oog." De tweede afbeelding is den 29 Sep- 

 tember door CAPOCCi geteekend. «De vergelijking van de eerste en 

 tweede afbeelding doet zien, welke aanmerkelijke verandering ook 

 eene zoo buitengewoon groote zonnevlek in den tijd van slechts twee 

 dagen ondergaan kan, en kan ons een denkbeeld geven van de ge- 

 weldige werkingen, die op de zon moeten plaats hebben. De derde 

 figuur stelt dezelfde zonnevlek voor, zoodanig als zij door capocci 

 afgebeeld werd, toen zij reeds zeer tot den rand der zon genaderd 

 was. Men ziet in die figuur van onder een gedeelte van den rand 

 der zon, met de vlekken en oneffenheden, die zich daar vertoonden." ^). 



') "Wij hebben deze beschrijving overgenomen uit kaiser's Sterrenhemel, 2cle dl., 

 bl. 412. 



