TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 299 



Reeds van het jaar 1610 af aan zijn zonnevlekken waargenomen en 

 beschreven. Het eerste werk, dat daarover uitkwam, was van den 

 Frieschen sterrekundige johannes fabriciüs, den vriend van johan 

 KEPLER. In een werk in 1611 te Wittenberg uitgekomen')» verhaalt 

 hij , dat hij op zekeren morgen eene donkere , op de eene zijde graauwe 

 plek , die hij in het eerst voor eene wolk hield , aan de zon be- 

 speurde. Spoedig kwam hij tot het inzigt, dat het geene wolk kon 

 zijn. Toen hij die vlek aan den westelijken zonnerand zag verdwij- 

 nen , maar ook weder na ongeveer veertien dagen aan den oostenlijken 

 rand zag te voorschijn komen, maakte hij daaruit terstond de gevolg- 

 trekking op , dat de zon zich , even als de aarde , rondom hare as moest 

 wentelen. Bijna terzelfder tijd hielden de Engelsche sterrekundige har- 

 RiOT, de jesuit scheiner, te Ingolstadt, en de beroemde gali],eï zich 

 met de waarneminor van zonnevlekken bezio;. 



Maar wat zijn nu die zonnevlekken en zonnefakkels? Welke ophel- 

 dering kunnen zij ons aangaande de natuurlijke gesteldheid van het 

 zonneligchaam geven ? 



Daar zij de meest in het oog loopende verschijnsels zijn , die wij , 

 op een afstand van meer dan 20 millioen mijlen van de zon verwijderd, 

 aan haar ligchaam tot hiertoe hebben waargenomen , zoo is het niet 

 te verwonderen, dat men van het oogenblik af , dat men zonnevlekken 

 ontdekte , ook is begonnen te vragen , wat deze verschijnsels wel 

 mogten zijn. Maar dit vraagstuk behoort tot de moeijelijkste , die de 

 sterrekundige wetenschap zich ter beantwoording stelt , en tot welker 

 oplossing de meest verschillende hypothesen zijn aangewend. En nog 

 blijft het op den huldigen dag zeer onzeker , of nog wel het ware 

 antwoord op die vraag gevonden is. 



In het eerst hielden sommigen ze voor uitwerpsels van zonnevul- 

 kanen. Anderen, zoo als scheiner, beschouwden ze als donkere 

 planeten of satellieten, die zich op geringen afstand rondom de zon 



') Joh. FAimicii i-hrysii de Maculis in Sole obscrvatis et apparenlc carum cuin 

 Sole conversione Narratio , et Dubitatio de modo eductionis specierum visibilium. 

 Wittebergae, 1611. 



