302 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN, 



Maar behalve de zonnevlekken doen zich op de oppervlakte der 

 zonneschijf nog een paar verschijnsels voor, die wij hier niet mogen 

 voorbijgaan , omdat ze welligt over de natuurlijke gesteldheid der zon 

 eenig licht kunnen verspreiden. Men heeft namelijk bij totale zons- 

 verduisteringen opgemerkt , dat zich op het oogenblik , dat de schijf 

 der maan die der zon geheel bedekt, zich rondom de maan een helder 

 verlichte glorie of straalkrans , eene zoogenaamde corona , vertoont. De 

 vraag is nu , waaraan dit lichtverschijnsel is toe te schrijven. 



Sommigen hebben gemeend daarin niets anders te zien dan een zonne- 

 dampkring , die van alle zijden de photospheer tot op een aanzienlijken 

 afstand omgeeft. Le verrier, die op eene kleine bergvlakte ten 

 zuiden van Tarazona de zonsverduistering van den 18 Julij 1860 heeft 

 waargenomen , houdt deze corona voor niets anders dan een buigings- 

 verschijnsel, hetwelk de zonnestralen opleveren, als zij langs den rand 

 der maan voorbijgaan en door de zich daar bevindende bergen worden 

 teruggekaatst. Dit was reeds door maraldi bij de zonsverduistering 

 van 1724 en is in later tijd door vele sterrekundigen beweerd. De 

 sterrekundige secchi heeft zelfs deze corona kunstmatig kunnen na- 

 bootsen, door op den weg van een bundel zonnestralen , die door eene 

 vrij groote opening in een donker vertrek vielen, een ondoorschijnend 

 ligchaam met onregelmatig getanden omtrek te plaatsen , of door de 

 randen der opening, die den bundel lichtstralen binnenlaat, getand te 

 maken. Hetzelfde verschijnsel verkregen reeds vroeger la hire en 

 DE l'isle bij de kunstmatige nabootsing van eene zonsverduistering. 

 Is de corona werkelijk niets anders dan een buigingsverschijnsel van 

 het zonnelicht , dan kan zij ons betreffende de natuurlijke gesteldheid 

 der zon geene nadere opheldering geven. 



Geheel anders is het met een ander opmerkelijk verschijnsel , het- 

 welk insgelijks bij totale zonsverduisteringen wordt waargenomen. 

 Men ziet namelijk op het oogenblik , als de zonneschijf door de maan 

 bedekt is , aan den rand der maan zekere onregelmatige verheven- 

 heden , gelijk veelpuntige , uitgestrekte bergruggen of hooge, digte 

 wolkgevaarten van roodachtige kleur. Deze uitstekende protuberantiën 

 behooren kennelijk niet tot de maan , maar tot de zon. Zoodra de 

 zon weder achter de maan te voorschijn komt, verdwijnen deze ver- 

 schijnsels weder. 



