TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 305 



geene wolken zijn, maar uit dezelfde stof bestaan als de donkere vlekken. 

 De lichter kleur van deze randen komt, volgens hem, alleen daarvan, 

 dat zij tot aan eene zekere diepte toe van lichtstrepen dooraderd zijn , 

 die dezelfde lichtsterkte hebben als het zonnelicht. De kleur schijnt 

 ons graauw toe , omdat de donkere lichtstrepen voor ons gezigt bij 

 eene zwakkere vergrooting zamenvloeijen en daarom eene graauwe 

 kleur geven. Prof. calandrelli ontdekte zelfs , dat in de donkere 

 vlekken zich holligheden en openingen vertoonen, waar hij het zonne- 

 licht in zijne volle sterkte zag doordringen. Volgens secchi zijn de 

 graauwe plekken niets anders dan zonnevlekken , door welke het zonne- 

 licht in alle rigtingen heen kronkelt. Uit deze waarnemingen blijkt 

 derhalve, dat op die plaatsen althans beneden de donkere vlakte, die 

 men gewoon is voor de oppervlakte der zon te houden , zich een 

 lichthaard bevinden moet, hetwelk zeker moeijelijk is overeen te brengen 

 met de hypothese , dat de zonnevlekken niets anders zijn dan de 

 vaste grond der zonneoppervlakte, die door scheuren in het lichtomhulsel 

 ons zigtbaar is geworden ^). 



Ook is het moeijelijk in te zien, hoe deze hypothese zich laat ver- 

 eenigen met de thans algemeen aangenomene theorie aangaande de 

 vorming van wereldbollen uit de langzame afkoeling der oorspronke- 

 lijke in gloeijenden toestand verkeerende massa. Worden wij door 

 hetgeen de geologie ons met opzigt tot de wording onzer aarde met 

 bijna ontegensprekelijke zekerheid bewezen heeft , bijna gedwongen 

 deze theorie aan te nemen, wij vinden daarin een voldoenden grond 

 om van onze aarde tot eene dergelijke wording van andere wereld- 

 bollen te besluiten. Maar hoe is nu deze theorie overeen te brengen 

 met de hypothese, dat de zon reeds een vast en afgekoeld ligchaam 

 zou zijn, terwijl hare omhulsels nog in gloeijenden toestand verkeeren ? 

 Het laat zich wel niet denken, hoe zich daar een vaste bodem door 

 afkoeling kan gevormd hebben , terwijl nog eene gloeijende lichtzee 

 den geheelen bol omgeeft. Alle afkoeling moet toch noodzakelijk een 

 aanvang nemen met de omhulsels , die een wereldligchaam als licht- 

 of dampkring omgeven. 



') Wij hebben de/^c feiten ontleend uit eene verhandeling van mori rz hess , die 

 Sonne und ihr Licht, in het tijdschrift «die Natur" van 1857. 



1862. 20 



