TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 307 



daarom ook reeds uitgesproken , dat het zonnelicht het produkt is van 

 een voortdurend elektrisch onweder, zonder echter nader de oorzaak van 

 dat onweder te onderzoeken. 



Het zal dus wel eene niet te gewaagde vooronderstelling zijn, als 

 wij aannemen , dat de oorspronkelijke hitte van het zonneligchaam 

 daarin chemische werkingen opwekt en onafgebroken onderhoudt, die 

 even onafgebroken elektrische stroomen voortbrengen , en dat van deze 

 laatsten eigenlijk het zonnelicht uitgaat , dat ons bestraalt. Het zonne- 

 licht heeft dus de meeste overeenkomst met het elektrisch licht, zoowel 

 wat zijn oorsprong als zijne intensiteit en verdere eigenschappen 

 betreft. 



Wat het nader onderzoek van den aard van het zonnelicht aangaande 

 de natuurlijke gesteldheid van het zonneligchaam nog zal leeren , is 

 met geene mogelijkheid vooruit te bepalen. Reeds voor langen tijd 

 had de Engelsche natuuronderzoeker wollaston, en na hem de Duit- 

 sche mechanicus frauenhofer de opmerking gemaakt , dat men , als 

 men het zonnelicht door een prisma van flintglas laat gaan , een kleu- 

 renbeeld verkrijgt, hetwelk met een groot getal donkere dwarsstrepen 

 is doorsneden. Men deed daarbij al spoedig de ontdekking , dat die 

 strepen verschillen naarmate van de verschillende lichtbron , waarui 

 het licht afkomstig is. Het lichtbeeld van Sirius geeft b, v. andere 

 strepen dan dat der zon. Men meende daaruit met grond te kunnen 

 opmaken, dat de gesteldheid dier strepen afhankelijk is van de stof- 

 fen, die de lichtbron vormen of door verbranding daarin zijn opgeno- 

 men. Als men b. v. eenig keukenzout in eene gasvlam brengt, 

 ziet men onmiddellijk een goudgele streep in het kleurenbeeld te 

 voorschijn komen. Waar deze streep zich vertoont , kan men dus te regt 

 besluiten , dat die stof moet aanwezig zijn. Bunsen en kirchhoff , 

 twee Duitsche natuuronderzoekers , hebben zich in den laatsten tijd met 

 deze zoogenaamde spectraal-analyse bezig gehouden en allerbelangrijkste 

 feiten aan het licht gebragt. Zij hebben door de veranderingen in het 

 kleurenbeeld de aanwezigheid van stoti'en ontdekt, die in eene onge- 

 loofelijk kleine hoeveelheid in de lichtbronnen , die zij aanwendden , 

 aanwezig waren. 



Wij zullen het niet wagen hier reeds in een onderzoek te treden 



20* 



