TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 309 



zijn, waardoor bergen van ontzaggelijke hoogte uit de diepte der 

 gloeijende massa oprijzen om straks weder te verzinken; waardoor 

 scheuren en kloven van wijden omvang worden opengereten om wel- 

 dra weder door toestroomende gloeijende lavamassa's aangevuld te 

 worden. 



Men heeft hiertegen wel ingebragt , dat het zonnelicht niet gepo- 

 lariseerd is , terwijl andere ligchamen gepolariseerd licht uitstralen Maar 

 KiRCHHOFF heeft daartegen met regt ingebragt, dat gesmoltene ligchamen 

 daarom gepolariseerd licht afstralen, omdat zij in een stilstaanden 

 toestand verkeeren. Ilij houdt zich overtuigd, dat het licht, wanneer 

 het van een sterk bewogen gesmolten stof en derhalve onder verschil- 

 lende'^hoeken afstraalde , geene polarisatie zou vertoonen , dat derhalve 

 de zon zeer wel gesmolten zijn kan en echter niet gepolariseerd licht 

 afgeven , omdat deze onmetelijke vuuroceaan geene oppervlakte heeft 

 als van een spiegel , maar zonder ophouden als door een ontzaggelijken 

 storm in eene alle voorstelling te boven gaande beweging wordt 

 gehouden. 



Wij zouden dus de zon kunnen beschouwen als één grooten vulkaan, 

 die van zijn middelpunt uit naar alle rigtingen heen gloeijende mas- 

 sa's omhoog werkt. Deze vulkanische werking kan echter niet als 

 eene gelijkmatige , in eiken tijd en op elke plaats gelijkelijk werkende 

 gedacht worden. De ons bekende oppervlakte van onze eigene pla- 

 neet en nog meer die der maan, doet ons zien, dat de vulkanische 

 werkzaamheid niet regelmatig verdeeld is , maar dat zij , terwijl zij 

 op de eene plaats buitengewoon sterk is , op eene andere of niet 

 of in minder mate plaats heeft. Zoo kunnen wij ons ook de opper- 

 vlakte van de zon voorstellen als bezaaid met vulkaangroepen in volle 

 werking, en tusschen deze groepen verstrooide plekken, waar de vul- 

 kanische werking althans voor een tijd lang stil staat , om welligt 

 later weder de schouwplaats te worden van de hevigste uitbarstingen. 

 Stellen wij ons de zaak in dezer voege voor, dan laten zich daar- 

 door zeer wel de donkere en graauwe vlekken verklaren , die op de 

 zonneschijf worden waargenomen. Door de afstralende warmte moet 

 er op de oppervlakte der zon een voortdurend warmteverlies plaats 

 hebben. Er moet zich derhalve aan den buitensten omtrek van het 



