DE ZWAETE BEUK. 



Dit sieraad onzer tuinen en buitenplaatsen wordt bij vele schrijvers 

 opgegeven als uit Noord- Amerika herkomstig, maar komt hier en 

 daar in het Thuringerwoud en ook wel elders in Duitschland in het 

 wild voor. Hij verschilt ook inderdaad niet veel van den gewonen 

 beuk; want als men de zaden van den zwarten of, zoo als men ook 

 wel zegt , van den bruinen beuk uitzaait , zullen er onder de zaailingen 

 meest altoos eenige zijn van den zwarten en eenige van den gewonen 

 beuk. De kleur alleen maakt geen gewigtig verschil in het planten- 

 rijk uit , en men vindt dikwijls beuken , die bleek-paarsch gekleurd 

 zijn en a'lzoo eenigermate den overgang van den zwarten tot den ge- 

 wonen beuk uitmaken. 



Maar wat bij den zwarten beuk bijzonder is , is hetgeen gebleken 

 is uit onderzoekingen van jaGER, geplaatst in de Gartenflora en in la 

 Belgique horticole VIII, p. 120 — 121, dat namelijk bij dezen boom de 

 jongste houtlagen of het zoogenaamde spint , dat naar zijne bleeke of, 

 bij sommige boomen , geheel witachtige kleur den naam gekregen 

 heeft van alburnum (van albus , wit) en de binnenbast (liber ^)) , geheel 

 donkerrood gekleurd zijn , bleeker in het voorjaar , bijna violet in het 

 najaar. De donkerste kleur is die van de buitenste of jongstge vormde 

 spintlaag , die het naast bij den bast is , terwijl de kleur naar het 

 oudere hout toe al bleeker en bleeker wordt. Oud hout van den 

 zwarten beuk heeft dezelfde kleur als dat van den gewonen beuk. 

 Op een zwarten beukenstam van 16 — 20 N. duimen dikte heeft de ge- 

 kleurde kring door elkander eene breedte van 10 — 14 N. strepen. 



Wanneer de zwarte beuk geënt is op den gewonen , is het hout 

 onder de plaats der enting volkomen gelijk aan gewoon beukenhout en 

 begint de kleuring juist boven de plaats der enting. 



V. H. 



') Velen meen en , dat clit woord liber, welk Latijnsch woord ook boek beteekent , 

 daarvan afkomstig is , dat men bij vele boomen , duidelijk b. v. bij de Linde , den 

 bast in vele plaatjes , als zoovele bladen van een boek , kan verdeelen. Die afleiding 

 is echter juist omgekeerd. Volgens plinius {Tlist. Nat. XIII, 11) schreven de ouden 

 op boombast {lieer) , welk woord alzoo eerst op geschriften en vervolgens ook op j 

 geschrevene en gedrukte boeken is overgebragt. 



