STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



323 



meldt ons bowring, — werd voor weinige jaren door den vorst van 

 Siam, als een koninklijk geschenk (thans gedeponeerd als curiosum 

 in een der Musea van Londen), aan koningin victoria toegezonden. 



Even weinig ontwikkeld als de staart is, zoo krachtig en zelfs bui- 

 tengemeen groot vertoont zich de kop van den olifant, die nagenoeg 

 een derde gedeelte van het geheele ligchaam uitmaakt. Hij kan daar- 

 mede , drukkender wijze, soms eene geweldige kracht uitoefenen , even 

 nuttig in dienstbaarheid als gevaarlijk bij vijaadige bedoelingen. In- 

 zonderheid de meer of minder bolle of holle vorm van het voor- 

 hoofd heeft de opmerkzaamheid der zooiogen tot zich getrokken en 

 hun tot mederigtsnoer gestrekt in het bepalen der soorten (zie 

 bladz. 264). In betrekking tot den omvang is het hoofd evenwel 

 niet zoo zwaar en log, als men zich op het uitwendig voorkomen 

 zou voorstellen. De beenderen daarvan zijn wel groot, doch betrek- 

 kelijk ligt, uithoofde der vele wijdmazige ruimten of celholten , die 

 zich tusschen de binnen- en buitenplaat van den schedel bevinden. 



Deze zijn met lucht gevuld , 

 in gedeeltelijke verbinding 

 met den neus en het inwen- 

 dige gehoor en min of meer 

 analoog aan het beenachtig 

 skelet bij de vogels. 



Met deze monsterachtige 

 gedaante van het hoofd is 

 die van de bladvormige oor- 

 schelp (zie bladz. 2G4) in 

 overeenstemming, doch meer 

 bepaald bij denAfrikaanschen. 

 Hare grootte bij den Indi- 

 schen staat tot die bij den 

 vorigen als 1 tot 3. Bij een 

 door LiviNGSTONE gejaagd 

 wijfje , in Z. -Afrika, bedroe- 

 gen hare beide afmetingen 

 zelfs 4 voeten , iets minder 

 21* 



Doorsnede van den kop van den olifant. 



a. Cel-holten in het voorhoofddbeen. 



b. Kersen-holte. 



