32(J STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



verzekert toch ook, dat hij er gemeten heeft, die daar ter plaatse 

 eenen omtrek hadden van 21 E. duimen, d. i. ruim 52 centimeters. 

 Bij die ontwikkeling kunnen ze dan, in het geheel, eene lengte bereiken 

 van wel tot 8 voeten! Meestal, vooral bij de Indische soorten, zijn 

 zij de helft minder lang en zijn die daar boven gaan, van 5 tot 6 voet, 

 al zeer groot te noemen. Of er slagtanden bestaan van de thans 

 levende soorten van 10, zelfs van 12 voeten lengte, durf ik niet be- 

 weren; wel staat het hier en daar geschreven of gedrukt! Misschien 

 dat hier verwarring bestaat met fossiele voorwerpen, even als ditzelfde 

 soms mag gelden voor de ongelijke opgaven omtrent het mogelijke 

 gewigt dezer tanden. Zoo b. v, hebben de zeer hooge cijfers daar- 

 omtrent veelal betrekking op die van den Mammouth. Doch of het 

 zelfs voor dezen wel waar is wat leunis zegt, dat diens stoottanden 

 «dikwijls" 480 ponden wogen, zou ik betwijfelen, tenzij daarmede — 

 tegen den hier aangenomen regel — het gewigt der beide tanden 

 was bedoeld. Evenwel wordt ook door iiaktenfels en anderen mel- 

 ding gemaakt van enkele slagtanden van Elephas primigenius , die tot 

 300 a 350 pond zouden hebben gewogen. Ook daarvoor durf ik niet 

 instaan; wel, dat er meermalen Mammouth's-tanden gevonden zijn, 

 van 150 ponden per stuk. — Terugkeerende tot de thans levende soorten, 

 weet men dat ook daarvan zeer hooge tandgewigten zijn opgeteekend. 

 Zoo spreekt men ook hier van 200 pond en zelfs meer(?); met meer 

 zekerheid beweert livingstone, op zijne voorlaatste reis, er één 

 gezien te hebben van 126 pond, en leest men, dat p. camper er één 

 in zijn bezit heeft gehad van 105 pond. Reeds a priori, bij het 

 overwegen dat deze tanden aan hun dikste gedeelte of grondvlakte, 

 hoezeer bij het leven gevuld met het vaatrijk merg der pulpa dentis, 

 hol zijn, mag worden verondersteld, dat zulk eene zwaarte tot de 

 hooge uitzonderingen behoort. Maar ook volgens de meest geloof- 

 waardige bronnen, wordt dit gewigt slechts uiterst zelden (of volgens 

 sommigen » nimmer") bereikt. Alhoewel meer bijzonder in Afrika 

 olifantstanden, van zeer oude mannetjes, van 80 a 100 ponden niet 

 zoo geheel ongewoon schijnen , wegen zij in den regel niet meer dan 

 00, volgens schlegel hoogstens 70 ponden. De laatste cijfers zijn 

 trouwens ook als «gemiddeld" handelsgewigt aangenomen. Dat ze zoo 



