330 STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



ste overlangsche en binnenste dwarsloopende onderscheiden, waar- 

 van de eersten in eene menigte bogen zijn afgedeeld, wier uiteinden 

 op de binnenbekleeding zijn ingeplant, terwijl de laatsten, van daar 

 overal straalsgewijze tusschen de eerstgenoemde doordringende, zich met 

 hunne pees-uiteinden in de huidbekleeding verliezen. Door de geheel 

 of gedeeltelijk afwisselende zamentrekking en ontspanning van dezen 

 toestop in veelvoudige rigtingen, kan de tromp verkort of ingetrokken, 

 gekromd en gestrekt, naar boven of naar beneden, ter regter- of ter 

 linkerzijde bewogen worden , — in voortdurende onrust en even 

 krachtig als vlug. Regt naar boven en achteren is de beweging het 

 meest beperkt; vandaar dat de gewone verblijfplaats van den cornac 

 op den nek in zooverre veilig is, als deze daar door de tromp niet 

 kan worden bereikt, niettegenstaande hare groote lengte, die op 5 

 tot 8, en volgens sommigen nog meer(?), voeten wordt geschat. Wat 

 de olifant als speciale diertype is, dat is hij voornamelijk door dezen 

 snuit. Daarin is de geheele eigenaardigheid van zijn wezen als het 

 ware opgelost. Zonder dit werktuig is hij verloren; het verlies er 

 van maakt hem volkomen hulpeloos en staat voor hem gelijk met den 

 hongerdood. Dit ligchaamsdeel is zijne ware »défense". Verbazend 

 is de kracht, die hij daarmede kan uitoefenen, hetgeen reeds mag 

 worden afgeleid uit het gewigt daarvan, dat b. v. bij een' vol- 

 wassen mannelijken olifant der Indische soort bevonden werd ruim 

 120 ponden te bedragen. Het behoeft dan ook niet te verwonderen, 

 dat hij gezegd wordt den mensch te kunnen dooddrukken met zijne 

 slurf, of hem tegen een boom, rots of muur te kunnen slingeren of 

 doodslaan. Met een' wel aangebragten slag daarmede kan hij hem, 

 zelfs het paard, de beenen breken, ja, een' sterken tijger nedervellen. 

 Afgerigte olifanten zag men met de slurf gewigten van 150 pd. in de 

 hoogte werpen en weder opvangen. Tennent verhaalt van een Cey- 

 loneschen olifant, die, in een tweegevecht, met zijne tromp een stuk 

 van 2 voeten lengte afbrak van den zwaren slagtand zijns tegenstan- 

 ders! Maar niet alleen als wapen van aanval of verdediging om te 

 wringen, te trekken en te slaan, of tot het verrigten van velerlei 

 arbeid, die krachtsontwikkeling vereischt, — nog tot verscheidene 

 andere doeleinden weet hij er zich van te bedienen. Bij het tasten 



