332 STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



de olifanten in den gevangen staat zich «nimmer" in levende jongen 

 mogen verheugen. Omtrent deze verrigting in den wilden toestand 

 moet ik nog opmerken, dat het insgelijks eene verkeerde meening is, 

 alsof iedere wijfjesolifant uitsluitend en alleen haar eigen jong (meer 

 dan één tegelijk worden er haar niet geboren) zogen zou. Bles en 

 vele anderen na hem zagen herhaaldelijk bij in kudden levende oli- 

 fanten de verschillende wijfjes de zorg van voedster ook voor de 

 jongen van anderen overnemen. Overigens dragen zij — hoezeer in 

 den regel niet meer dan vele andere dieren — groote zorg voor 

 hunne jongen. Livingstone zag, hoe een aangevallen wijfje, blijkbaar, 

 haar jong plaatste aan hare schotvrije zijde en er telkens bij iedere 

 nieuwe wonde, die zij zelve ontving, hare slurf over uitstrekte. 



De olifant zelf voedt zich overigens gaarne rijkelijk met voortbren- 

 selen uit het plantenrijk, liefst min of meer saprijke en zetmeel, 

 suiker of gom bevattende deelen ; het merg of ook de groenende jonge 

 takjes, toppen en knoppen van vele palmen, boomen en heesters ^), 

 die hij soms , even als de vruchten , één voor één voorzigtig afbreekt 

 of plukt. Bij gebrek wordt ook de schors genomen of zelfs bollen of 

 wortels opgegraven. Kokosnooten, vooral jonge, worden eerst ver- 

 treden onder den voetzool en dus van de ruwe bastvezelen ontdaan 

 en dan met de maaltanden gekraakt, met even groot gemak als de 

 aap dit een amandel doet. Behalve in het wild hooge grassoorten , en 

 in dienstbaarheid ook hooi, eet hij gaarne sago, jonge bamboe, sui- 

 kerriet, rijst, gierst, maïs- en ander graan, alsmede de halmen 

 daarvan, pisangs, boom vruchten , meloenen, in Afrika druiven, overal 

 vijgen, enz. Het nuttigen van de laatsten, alsmede van de bladen der 

 vereerde Ficus religiosa werkt, onder anderen op Ceylon, mede tot 

 het jagen en vangen van den olifant. De priesters namelijk kunnen 

 het schenden van dezen «heiligen" boom niet toelaten en daarenboven 

 maken zij zelve liever gebruik van de olifanten bij hunne «godsdien- 

 stige" optogten en ceremoniën. 



Even als hij zijn voedsel met de slurf in den mond brengt , zoo 



') De botanische namen van eenigen der voornaamsten zijn de volgende: 8agus 

 Rumpjii^ Musa Paradisiaca, Cocos nucifera^ verscheiden Artocarpus-, Acacia- en Caryota- 

 soorten, AegU MarmeloSj Mimusops Indica, Mesua ferrea, enz. 



