336 STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 



staande. Een in de menagerie te Versailles is zelfs 5 jaren aanhou- 

 dend op de been gebleven , en vrolik deelt mede , dat ook de te 

 Amsterdam gedoode sedert 1| jaar niet meer had gelegen. Jagers 

 willen ook meermalen wilde olifanten hebben gezien, die, tegen een 

 z waren boom of eene rots geleund, stonden te slapen, wanneer zij op 

 weg naar hunne wouden, uit vermoeijenis , eenigen tijd aan deze be- 

 hoefte gehoor gaven. Hiermede staan ook in verband de deels ware 

 verhalen over het vangen dezer dieren., door het inzagen der z.g. »slaap- 

 boomen" van den olifant, welke laatste echter veeltijds dien naam 

 niet verdienen, maar meer dien van boomen , waartegen zij zich , in het 

 voorbijgaan , wrijven of met opzet de huid schuren. Tot staving van 

 het groote gemak, waarmede het ligchaam van den olifant op 

 zijne beenen overeind wordt gehouden, haalt overigens tennent 

 het berigt aan van Engelsche jagers, die, de door hen geschoten 

 olifonten zonder eenige beweging ziende blijven, naderbij traden, 

 en bevonden, de een, dat hij in knielende, de ander dat hij 

 zelfs in staande houding was doodgebleven ! Hoe vreemd ook, is dit 

 geval, — dat naar ik meen niet eenig is, — niet onmogelijk te ach- 

 ten, eensdeels op grond van het voorafgegane, anderdeels op dien der 

 analogie met menschen door den bliksem plotselijk gedood. Daarvoor 

 is verklaring gevonden in het aannemen eener ongewoon snelle lijk- 

 verstijving van den spiertoestel. 



In plaats van onbewegelijk in zijne geledingen , in plaats van log en 

 traag, zoo als zijne oppervlakkige beschouwing doet vermoeden, is de 

 olifant integendeel veeleer een bewegelijk dier. Wanneer hij zich 

 stil houdt, dan is hij niet wel of op het punt van kwaadaardig te 

 worden. Als hij gezond en tevreden is , maakt hij allerlei eigenaardige 

 bewegingen. Schommelen, rieken of snuffelen met de tromp; — 

 slaan met den staart; — zwabberen met de ooren (vooral sterk onder 

 het loopen); — heen en weer of op en neder schudden met het 

 hoofd, zelfs wiegelen met het geheele voorlijf; — knikken of buigen 

 van de knieën; — voor en achteruit loopen; enz. Dit laatste geschiedt 

 soms in eenen juist afgemeten rhytmus of cadence , zelfs met bepaalde , 

 dansaardige >) gracie , zoo als men het onder anderen, kan gaan zien 



') Op den eigenlijk gezegden «olifanta-dans ," komen wij later terug. 



