STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 343 



ontmoet, — onder welke ik evenwel de waarheid der oude geschie- 

 denis van den nat gespoten «kleedermaker van Bagdad" en tutti quanti 

 geenszins wil ontkennen, — kan hij, ook in den getemden staat, in 

 hevige vlagen van woestheid of razernij geraken. Deze aanvallen 

 kondigen zich gelukkigerwijze, bij den tammen olifant, door onder- 

 scheidene afwijkingen in zijne gewoonten aan, maar ook bij allen (?) 

 door het uitvloeijen van een kleverig vocht uit eene hem in het bij- 

 zonder eigene onderhuidsche wangklier, gelegen in de slaapstreek , 

 tusschen het oog en het oor, doch waarvan overigens de verrigting nog 

 niet bekend schijnt. In het wild zijn hieraan (en soms, naar men zegt, 

 tevens aan doofheid) vooral de eenzaam zwervende olifanten onder- 

 hevig. Aangaande dezen herinneren wij slechts, dat de olifant behoort 

 tot de gezellige dieren, en aldus, in grootere of kleinere kudden, 

 vereenigd leeft. Het aantal individu's die deze zamenstellen kan veel 

 verschillen, daar iedere kudde eene eigene familie daarstelt , zoo als 

 dit meermalen is waargenomen door kleine eigenaardigheden aan al 

 de leden daarvan toekomende en betrekking hebbende op de huid- 

 kleur , den vorm van het oor of het oog, den bouw der nagels, enz. 

 Op Ceylon bestaat elke zoodanige oorspronkelijke groep meestal uit 

 niet meer dan 20 tot 30 individu's; op Sumatra zijn die soms veel 

 minder talrijk, veeltijds slechts van 8 tot 10 bij elkaar. Bij het ver- 

 laten der oorden nogthans, waar zij geen ruim of genoegzaam voedsel 

 meer kunnen vinden, of ook bij hunne nachtelijke togten uit de wou- 

 den of bergen naar de vlakten, vereenigen deze familiën zich dikwijls 

 tot veel grootere troepen , die gaandeweg kunnen aangroeijen tot eene 

 tijdelijke vereeniging van een 100 a 200 stuks, waarvan onder ande- 

 ren BARTH en WAHLBERG in Afrika getuigen waren. Zulke trekkende 

 kudden moeten een zeer indrukwekkenden aanblik opleveren, en alge- 

 meen is daarbij de regelmatigheid opgemerkt, waarmede die zijn 

 zamengesteld. Veeltijds gaat een zwaar getande mannelijke olifant, — 

 bij uitzondering ook wel eens een bijzonder groot en krachtig wijfje, — 

 als aanvoerder geheel vooraan, onmiddellijk gevolgd door eenige der 

 sterkste mannelijke of vrouwelijke dieren. Dan volgen de jongen, daar- 

 achter gaan de gewone wijfjes , en de trein wordt gesloten door eene ach- 

 terhoede weder van eenige mannetjes of althans zwaar gewapende wijfjes. 



