346 STUDIËN OVER DEN OLIFANT, 



en hij vertrouwde daartoe op hunne behoefte aan vrater. Bovendien bood 

 zich tot dit doel eene gunstige gelegenheid als van zelve aan in de 

 aanwezigheid van eenen even hoogen , als zwaren boom, die schuins 

 over het moeras uitstak. Hij koos daarin des avonds eene veilige 

 plaats, na in zijn kamp alle lichten en wachtvuren te, hebben doen 

 uitblusschen. Na twee uren te vergeefs op den uitkijk te hebben 

 gezeten, zonder iets te vernemen, — vertoonde zich in het opkomend 

 maanlicht , op den afstand van omstreeks 300 ellen , een zeer groote olifant 

 aan den rand van het bosch. Uiterst langzaam naderde hij tot op 

 ongeveer 100 el van de poel, en hield daar onbewegelijk stand. Uit 

 het woud zelf deed zich ook geen het minste gedruisch vernemen. 

 Nadat deze kolossale veldverkenner eenige minuten had getoefd , vorderde 

 hij telkens eenige ellen, op gelijke wijze driemalen halt houdende. Hij 

 was nu beter te zien , stilstaande als een muur , en met de ooren zoo 

 veel mogelijk voorwaarts gestoken. Eindelijk marcheerde hij door tot 

 aan den kant van het water. Zijne voorpooten daarin zettende bleef 

 hij in die houding weder eenige minuten onbewegelijk rondzien. Zon- 

 der eerst zijn eigen dorst te lesschen, keerde de waakzame bespieder, 

 even behoedzaam als hij gekomen was, terug naar den uitgang van 

 het bosch. Het duurde niet lang , of daar voegden zich vijf andere , 

 mede groote olifanten bij hem, met welken hij, even als de vorige 

 maal alleen, langzaam vooruitging tot op weinige schreden van het 

 moeras. Daar stelden deze zich op eenigen afstand van elkander 

 op post, terwijl de aanvoerder nogmaals terugging naar het bosch, 

 waar zich nu eene kudde van 80 of 100 stuks in stilte achter hem 

 schaarde. Niet minder bedaard en langzaam als te voren geleidde 

 hij deze tot aan de plaats waar de uitgezette voorposten stonden. 

 Daar hield de geheele kolonne halt, terwijl de chef voor de tweede 

 maal den oever van de plas ging recognosceren. Thans voor goed 

 overtuigd zijnde , dat er geen onraad was , scheen hij , door een of 

 ander signaal, — dat den majoor zelven echter was ontgaan , — order 

 te hebben gegeven tot een' algemeenen aanval. Als op een oogenblik 

 toch snelde de geheele kudde onbekommerd vooruit en stortte zich in 

 het water , — nu met eene even groote mate van vrolijkheid en ver- 

 trouwen , als zij te voren stilte en behoedzaamheid had getoond. Ein- 



