354 STÜDIËü^ OVER DEJST OLIFANT. 



king , d. i. in betrekking tot de gebeele ligchaams-massa , geenszins 

 ongewoon. Volgens benaderende opgaven toch is de verhouding 

 van zijn hersen-gewigt tot dat van zijn ligchaam niet meer dan 

 van 1 : 500. Deze is nu vv^el is waar gunstiger dan bij het 

 rund, waar dezelfde verhouding staat als 1 : 800, doch van den an- 

 deren kant stelt zij hem slechts gelijk met die bij het varken , en 

 wordt zij overtroffen door die bij het paard (1 : 400) en bij het 

 schaap (1 : 300), ja, zelfs door die bij den ezel (1 : 250); terwijl zij 

 in dit opzigt met die bij den mensch (1 ; 50 a 60) volstrekt in geene 

 vergelijking kan komen. 



Men heeft wijders aangevoerd: dat de olifanten , — hetgeen ook waar 

 is, — zeer opmerkzaam zijn, ja, dat zij zelfs begrip schijnen te hebben 

 van de natuurkunde, b. v. van de «specifieke zwaarte der ligchamen." Zoo 

 b. V. zouden zij bij het doorwaden van poelen en plassen hunne jongen 

 «alleen" laten gaan , omdat als zij zich zelven gelijktijdig te water 

 begaven, de waterspiegel voor dezen te hoog rijzen zou! Maar is 

 dit wel een feit? En zou die voorzorg wel noodig zijn? De jonge 

 olifant zwemt immers zeer goed, en voor zoo verre die hulp behoeft, 

 wordt hij door de moeder voortgeholpen met den snuit. Even zoo vindt 

 men opgemerkt, dat zij ook het letterkundig talent zouden bezitten van 

 «vrij gemakkelijk vreemde talen te verstaan," b. v. die van hunne zich 

 soms uit Hindostan , Barbarije, Italië, Frankrijk en andere landen opge- 

 volgd hebbende geleiders ! Is dit niet weder eene even overdreven op- 

 vatting als de vorige? Hier echter ligt een feit ten grondslag, doch dit 

 wordt verklaard door het gemak, waarmede zij zich inderdaad door 

 de menschelijke stem-buiging laten regeren, in welke taal die ook 

 wordt voortgebragt. Overigens deelt ook de hond, zelfs het paard, 

 deze eigenschap met hen. Dat zij elkander op geheimzinnige wijze 

 «waarschuwen" bij naderend gevaar, — dat zij onbeschrijfelijk goed 

 en onbegrijpelijk stil kunnen «wegschuilen", — dat zij, eens gevan- 

 gen geweest zijnde, later zich niet zoo ligt weer laten «verschalken", — 

 dat zij zich zelfs uitmuntend «dood" kunnen houden ^), enz,, — dit een 



') Cuirps , aangehaald door tennent , verhaalt van een' pas gevangen olifant , 

 die, naar het dorp gebragt wordende, zich eensklaps hield als kon hij niet meer 



