STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 357 



Men kon tegenwerpen: «misschien was bun dit vroeger voorgedaan", 

 en uit dien hoofde is misschien het tweede voorbeeld, van tennent 

 zelven , nog sprekender. Een werk-olifant was alleen in het bosch 

 bezig met eenen ruwen , pas gevelden boomstam op zijne slagtanden te 

 vervoeren naar het arsenaal. Dit had plaats langs een smal pad, 

 zoodat hij telkens, met zijnen in de dwarste geplaatsten last, nu aan de 

 eene dan aan de andere zijde door de takken en struiken belemmerd 

 werd. Nu draaide hij den kop schuins ter zijde , zoodat de boom min 

 of meer in de lengte-rigting van het pad kwam, en arbeidde aldus, 

 hoezeer met moeite, voort. Op dit pad ontmoette t. hem op een 

 rijtoertje. Zijn paard stond eensklaps verschrikt stil. De olifant legde 

 zijnen last neder en plaatste zich een weinig ter zijde. Het paard 

 durfde echter niet voorbij te gaar. De olifant drong zich thans achter- 

 waarts tusschen de struiken om ruimer plaats te maken. Nog aarzelde 

 het paard, w^aarop de olifant, als met een blijk van ongeduld, zich 

 nog dieper terug trok, om het pad geheel vrij te laten. Voorbij 

 gereden zijnde , zag hij het vlijtige dier onmiddellijk zijne zware taak 

 weder vervolgen. (In het voorbij gaan zij echter aangemerkt , dat 

 deze » vlijt" wel eene uitzondering mag heeten. In den regel toch is 

 ook de werk-olifant geen voorstander van den «vrijen arbeid". Meestal 

 scheidt hij , zoodra de geleider zich maar even verwijderd heeft , ter- 

 stond uit, en gaat zich schommelen, met water spuiten, met zand 

 blazen of wel fourageren in de nabijheid). 



Eene derde waarneming is afkomstig van een' Ceyloneschen planter. 

 Deze werd overvallen door een' zwervenden olifant. Hij vlugtte in 

 een zwaren boom. Na vruchtelooze pogingen om een dikken tak 

 daarvan te bereiken , ging het dier weg en kwam opvolgend aandragen 

 met 20 a 30 stuks ruw timmerhout , dat in de nabijheid lag. Hij 

 stapelde dit vrij regelmatig op aan den voet van den boom en be- 

 proefde toen , daar op staande , nog eens , doch gelukkig weder te ver- 

 geefs, zijn doel meer te naderen. Was deze gevaarlijke en slimme 

 zwerver welligt een weggeloopen werk-olifant? Daarover wordt echter 

 niets medegedeeld. 



Mijne vierde waarneming ontleen ik aan iienry de marcenu. Op eene 

 tijgerjagt , door hem in Britsch-Indiö bijgewoond, zakte onvoorziens 



