STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 369 



varkensvleesch. Hier en daar, door de Afrikanen, als » lekkere beetjes" 

 beschouwde deelen zijn het hart en de voeten, doch vooral de slurf 

 en de tong, welke laatste in smakelijkheid voor de ossentong niet 

 zou onderdoen. 



Alles bij elkaar genomen , moet echter het voordeel , dat de mensch 

 van dit dier trekt of trekken kan, even groot genoemd worden als het 

 zelf is. Maar is het alleen een nut-dier , en staat daar geenerlei nadeel 

 tegenover? Allereerst moet dit beantwoord worden door de schade, 

 die zij , niet in hunne woeste wildernissen , maar in den omtrek van 

 bebouwde streken, in het groot kunnen te weeg brengen. Belangrijke 

 verwoestingen werden soms door hen aangerigt op de plantaadjen van 

 verschillenden aard, vooral die waar het suikerriet wordt gekweekt. 

 Jonge kokos-, bananen- en andere vruchtboomen (zie blz. 338), allerlei 

 tuingewas , zelfs enkele woningen of schuren en soms kleine dorpjes 

 worden dan omvergeworpen , verbroken of verwoest. Somtijds vindt men 

 in één enkel-en nacht de eene of andere nieuwe aanplanting geheel 

 vernield. Het geeft dan den eigenaar wel zeer geringen troost, wanneer 

 men uit Sumatra vermeldt: »dat zij bijna nooit twee nachten achtereen 

 Bop dezelfde plantaadje komen stroopen"; zekerder middel is, in die 

 gevallen nachtwakers aan te stellen , die met fakkels rondloopen en 

 wachtvuren onderhouden. Eigenaardig is , dat deze verwoestingen niet 

 altijd of alleen geschieden uit behoefte aan voedsel, maar dat het 

 schijnt, alsof er soms moedwillige vernielzucht onder schuilt. Dit laatste 

 is evenwel meer toepasselijk op de strooptogten der eenzame zwervers, 

 dan op die van geheele kudden. De eerste , de ronkedoors , zijn evenwel 

 bijzonder brutaal; op den klaren dag zag men er één eene rijstschoof 

 weghalen van het veld, waar men bezig was met rijstsnijden. Een 

 ander, die onbemerkt tot in de buitenwijken van Kandy was doorge- 

 drongen, had zich des nachts vermaakt met het open- en afdraaijen 

 der kranen van de waterleidings-buizen ! Het heette uit z. g. bal- 

 dadigheid of B straatschenderij" ; zou het niet meer eenvoudig een gevolg 

 zijn geweest van behoefte aan water? of zelfs van nieuwsgierigheid? 

 Zoo lees ik, dat zij meermalen, bij het aanleggen van wegen in de 

 binnenlanden, des nachts telkens de seinstokken of rooipalen uittrokken, 

 die daar des daags waren geplaatst. Doch het nadeel hunner bezoeken 

 1862. i^4 



