STUDIËN OVER DEN OLIFANT. 379 



worden de val- of slagboomen neergelaten , en te gelijker tijd plotseling 

 de onmiddellijke nabijheid dezer omheining door stroomen van licht en 

 gejoel omringd. Herhaaldelijk wagen de stoutsten en sterksten uit den 

 hoop , na van hunne eerste verbazing te zijn bekomen , soms verwoede 

 aanvallen op de palissaden. Slaagt men niet hen van deze pogingen 

 af te brengen , — waartoe vooral het slaan of dreigen met lange en 

 wit geschilderde staken, voor welke zij zeer bevreesd zijn, dienstig 

 blijkt te zijn, — dan ziet men zich genoodzaakt, één of twee der 

 belhamels, a bout portant, neer te schieten; een maatregel, die 

 tevens de overgeblevenen tot afschrik schijnt te strekken. De reeds 

 binnen zijnde of thans ingelaten tamme olifanten , deelen regts en links 

 trompslagen uit of dringen dezen of genen der gevangenen tusschen 

 zich in. Nu gaan de daarin het meest befaamde inlanders over, hen, 

 één voor één, de pooten eerst met touwen, daarna met kettingen te 

 boeijen en aan zware boomstammen vast te maken. Die dezen soms 

 gevaarlijken arbeid op zich nemen, zijn te voet; zij verschuilen zich 

 onder de gedresseerde olifanten, en aangevallen wordende vlugten zij 

 tusschen de palissaden door, naar buiten. Vreemd is, dat, — naar men 

 leest, — nooit aanvallen geschieden op de berijders der getemde 

 olifanten, die binnen de omheinde ruimte zijn, zelfs niet, al wagen 

 deze zich tot onder het bereik der vijandelijke trompen. 



Eene tweede wijze eindelijk — en deze is vooral niet minder be- 

 wonderingswaardig, hoewel niet zoo schitterend, — wordt mede op 

 Ceylon gevolgd, om den olifant levend magtig te worden. Het is 

 eigen aan enkele casten van olifant-jagers aldaar, die deze vangst, 

 zonder kunstmatige voorbereiding, doch als het ware uit de losse 

 hand durven ondernemen. Enkele malen slechts geholpen door een 

 lükwijQe, meermalen alleen door eenige honden, om de aandacht van 

 den olifant af te leiden, gaan deze jagers, slechts met hun tweeën, 

 er op los. Zij zijn geheel gehuld in groen-bebladerde takken en een- 

 voudig gewapend met lange, stevige koorden of riemen van buffellecr. 

 Beurtelings weet een van dit moedig jager-paar, nu één hunner van 

 voren, dan weder de ander van achteren, de oplettendheid van het 

 door hen opgezochte dier tot zich te trekken. Dit oogenblik maken 

 zij zich , mede om beurten , ten nutte , ten einde het , nu eens onmid- 



