WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Voetsporen van voorwereldlijke dieren in het tertiaire terrein van Parijs. — 

 Men weet sedert lang, dat dieren, waarvan de soort thans verdwenen is, 

 hunne voetindruksels hebben achtergelaten in gesteenten van verschillende 

 geologische perioden. Men kent dergelijke indruksels het talrijkst in gronden 

 behoorende tot het trias-tijdperk , zoowel in Europa als in Amerika. Maar zij 

 zijn ook ontdekt in zandsteen der kolenformatie , in het Wealden-terrein en in 

 het groenzand. Daarentegen waren zij nog niet waargenomen in gesteenten 

 behoorende tot de tertiaire formatie. 



Deze leemte is thans aangevuld door de ontdekking van talrijke dergelijke 

 sporen in de gips van het eöcene tijdperk in het dal van Montmorency , te 

 Montmartre en elders in de omstreken van Parijs. 



Men is deze ontdekking verschuldigd aan den heer DESNOYERS. Het is hem 

 zelfs gelukt vele daarvan met waarschijnlijkheid terug te brengen tot de dieren , 

 waarvan zij afkomstig zijn. Er zijn namelijk daaronder eenige , die door een 

 tweehoevig dier, vermoedelijk een Anoplotherium , gemaakt zijn; anderen zijn 

 driedeelig en herinneren aan den voet van Pataeotherium ; nog anderen hunner 

 worden toegeschreven aan roofdieren , welke op de pachydermen jagl maakten , 

 en daaronder verscheidene, die het water bewoonden. Ook zijn eronder deze 

 indrukselen eenige, welke blijkbaar door reusachtige vogels gemaakt zijn. 

 Sommige dier indrukselen hebben tot 20 centimeters lengte en doen dus niet 

 onder voor de ornitichniten van Noord-Amerika. Met cenigen grond mag 

 men vermoeden, dat zij afkomstig zijn van den Gastornis, waarvan de over- 

 blijfselen voor eenige jaren bij Meudon gevonden werden. Ook komen er 

 sporen voor, die door reptiliën gemaakt zijn, vooral van vorschen, gecko's, 

 krokodillen, land- en waterschildpadden; verscheidene daarvan hadden ge- 

 tande schilden. 



Uit deze opmerkelijke waarnemingen blijkt derhalve ten duidelijkste, dal de 

 dieren , welker overblijfselen in het eöcene terrein van Parijs in zoo grooten 

 overvloed gevonden zijn, werkelijk op die plaats zelve geleefd hebben, en dat 

 1862. 2 



