WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. H 



is blijkbaar zeer klein, daar hij er bijvoegt, dat het de dooijerblaas nog niet 

 geheel verloren heeff. Hg. 



Verschil tusschen de schubben van beenige en kraakbeenige v?sschen. — üe 

 schubben der beenige visschen , cycloiden , cténoiden en ganoiden, blijven ge- 

 durende het geheele leven van den visch voortbestaan. Zij groeijen met het 

 dier. Het schub-harnas van zulk cenen visch bestaat derhalve gedurende het 

 geheele leven uit hetzelfde getal schubben. Dit is zoo waar, dat men naver- 

 wante soorten onderscheiden kan naar het getal der schubben in elke over- 

 langsche reeks. 



Volgens onderzoekingen van den hoogleeraar steenstrup is dit anders bij 

 de kraakbeenige visschen. De placoide schubben groeijen niet met het hgchaam 

 van den visch. In de huid van haaijen neemt men een groot getal van ope- 

 ningen waar, welke tusschen de schubben verspreid slaan. Deze openingen 

 wijzen de plekjes aan, waar schubben zijn uitgevallen; elke dezer openingen 

 voert in een zakje, in welks bodem zich een scherpe spits bevindt, die niet 

 anders is dan de nieuwe zich vormende schub. De schubben der haaijen zijn 

 derhalve niet blijvende , maar zij vallen uit , om door andere vervangen te 

 worden, nagenoeg op dezelfde wijze als de tanden, waarmede zij overigens 

 ook door hunne structuur eene groote overeenkomst verraden. {Biblioth. univ. 

 Arch. gén. 1861, T. XI, p. 568). Hg. 



Coagulatie van vochten , die eiwitstoffen bevatten, — In de zitting der Ber- 

 lijnsche Akademie van den 17 Maart j.1. deelde DU bois-REYMOND de uit- 

 komsten mede eener reeks van proeven , in het werk gesteld door dr. ALEXANDER 

 SCHMIDT , waaruit blijkt , dat er in het bloed eene stof aanwezig is , die in vochten, 

 welke eiwitstoffen in opgelosten toestand bevat, een coagulum doet ontstaan. 



Hij bezigde voor zijne proeven gedefibrineerd bloed. Geslagen bloed werkt 

 minder sterk dan het door eenvoudige persing uit den bloedkoek verkregen 

 serum. Hoe meer bloedligchaampjes daarin waren, des te sterker was de 

 werking. 



Versche chyl coaguleerde daardoor binnen weinige oogenblikken. Ook in 

 alle zoogenaamde sereusc vochten , door uitzweeting ontstaan (in een aantal 

 gevallen van hydrops van verschillende organen , in blazen door een vesica- 

 torium verwekt en in meer andere) zag hij na bijvoeging van uitgeperst serum 

 zich een coagulum vormen. 



De eigenschap om te coaguleren behouden deze vochten zoolang als zij niet 

 in verrotting overgaan. 



Ook het bloed behoudt het vermogen om de coagulatie te voorschijn te 



2* 



