18 ALBUM DER NATTUR. 



het verdwenen koolzuurgas; bij sommige planten, b. v. bij den Oleander, den 

 Perzik , den Dennenboom , overtrof de eerste het laatste een weinig , in de 

 meeste andere gevallen, b. v. bij de Syringe , den Wilg, den Eik, den Wijn- 

 stok, de Haver, enz., bleef de hoeveelheid van het vrij geworden znurstofgas 

 iets beneden hel volume van het verdwenen koolzuurgas. Wanneer men een 

 gemiddelde trekt uit al de uilkomsten, verkregen met negentien verschillende 

 soorten van planten, dan treden voor 100 kubiek centimeters koolzuurgas 97,2 

 kub. centim. zuurstofgas in de plaats. 



Steeds blijft er echter eene kleine hoeveelheid gas over, dat noch door pot- 

 asch, noch door brandenden phosphorus , noch door pyrogalluszuur verdwijnt, 

 en 'gemiddeld i proc. van het ontwikkelde gas bedraagt. BoüSSINGAULT be- 

 vond echter, dat ook zelfs deze geringe hoeveelheid geen stikstofgas is, maar 

 een mengsel, bestaande uil eene betrekkelijk aanzienlijke hoeveelheid kooloxyd 

 en eene geringere hoeveelheid eerste koolwaterstof. Deze beide gassen ont- 

 wikkelen zich alleen onder den invloed der zonnestralen. B. meent , dat de 

 ontwikkeling dezer beide gassen , waarvan hel eerste voor de gezondheid be- 

 paald schadelijk is, bewijst, dat de sedert priestley gangbare slelling, dat de 

 werking der groene plantendeelen de lucht voor de ademhaling van menschen 

 en dieren zoude verbeteren, daardoor zeer beperkt wordt, en eindigt mei de 

 vraag : of men in de ontwikkeling van dit gas niet eene der oorzaken van de 

 ongezondheid van moerassige streken mag vermoeden? 



Ref. mag hier echter de opmerking niet weerhouden , dat hem door de 

 proeven van B. , genomen met afgesneden bladeren onder water geplaatst, nog 

 geenszins mei zekerheid bewezen schijnt, dat dezelfde bladeren nog zamen- 

 hangende met de plant , zoo als zij in de natuur voorkomen , ook kooloxyd en 

 koolwaterstof zouden ontwikkelen. Hg. 



Een merkwaardig schimmelplantje. — In 1784 ontdekte de Mecklenburgsche 

 naluuronderzoeker JULius tode op de uitwerpselen van koeijen en andere 

 dieren een schimmelplanlje, waaraan hij den naam van P//o6oto gaf , en hetwelk 

 zich onderscheidt door de zonderlinge eigenschap , dat de sporangiën mei 

 groote kracht worden weggeworpen en verstrooid. 



Dit plantje heeft thans het onderwerp uitgemaakt van een vernieuwd onder- 

 zoek door den heer E. coemans, en in de zitting van den Oden Julij j. 1. der 

 Belgische akademie is daarvan een verslag gegeven door den hoogleeraar 

 Si^HiNG, {VlmtUut , 1861, p. 539). De hoofdinhoud van dit verslag is het 

 volgende. 



De Piloboliis is een plantje, dat zich, onder de gedaante van kristalheldere 

 koralen of parelen, gedurende den nacht aan de oppervlakte der excrementen 



