WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 19 



ontwikkelt. Op elke parel ontslaat een 'zwart stipje , dat niets anders is dan 

 het sporangium. Reeds tusschen 8 en 10 uren, wanneer de zon eenige kracht 

 heeft verkregen, barst de eene parel voor en de andere na, en de sporangiën 

 worden ver weg geworpen. Dit geschiedt zelfs met een zeker geluid , en deze ge- 

 luiden volgen elkander op als in een Iwee-gelederenvuur. De afstand, waartoe 

 de sporangiën geworpen worden, bedraagt meer dan 1 Ncd. el, dat is 300 

 maal de hoogte van het plantje zelf. 



De heer C, zoekt de oorzaak van dit zonderling verschijnsel daarin, dat de 

 cellen , welke de sporangiën dragen , zich gedurende haren nachlelijken 

 groei met sap overvuld hebben , en dat hare wanden , door de zonnewarmte 

 geprikkeld , zich met kracht zamentrekken , waardoor de cel barst en de inhoud 

 uitgeworpen wordt. 



De vruchtbaarheid van dit plantje is verbazend. De heer C. heeft bere- 

 kend , dat een enkel voorwerp binnen drie maanden eenendertig duizend mil- 

 lioenen vruchtbare sporidiën had voortgebragt. Deze sporidiën kunnen echter 

 alleen in de maag en het verdere darmkanaal van dieren , die zich met de 

 planten der weide , waarop zij verstrooid zijn , tot kieming komen. C. schrijft 

 dit vooral aan den invloed der dierlijke warmte toe. 



Overigens geschiedt de kieming nog op tweederlei wijze , eene van welke 

 aan SPRING aanleiding gaf om daarin eene soort van conjugatie te zien en bij 

 die gelegenheid tevens mededeeling te doen van eenige waarnemingen over 

 een dergelijk verschijnsel, reeds in 1852 door hem bij andere schimmels waar- 

 genomen en hetwelk hij desgelijks als eene conjugatie meende te moeten be- 

 schouwen. Hg. 



Nieuwe soort van kasuaris, — In het jongst verschenen XXllIste Deel, aflev. 

 I— III , bl. 42 , van het Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch hidie heeft 

 de heer H. VON rosenberg eene door afbeeldingen opgehelderde beschrijving 

 gegeven van den kasuaris van Nieuw-Guinea , waarvan hij het geluk had, tij- 

 dens zijn verblijf aan de Westkust van het eiland Salawatti, een oud mannetje 

 te bekomen, dat eene hoogte van 1,45 Ned. el had. 



Vroeger meende men, dat de kasuaris van Nieuw-Guinea en die der Moluk- 

 sche eilanden (Casuarius galeatm) tot dezelfde soort behoorden. De heer v. 1». 

 heeft thans aangetoond, dat beide vogels, hoewel in algemeenen habitus over- 

 eenstemmende , toch te zeer verschillen om er geene onderscheiden soorten 

 in te erkennen. Hij heeft aan de Nieuw Guineasche soort den naam van 

 Casuarius Kaupii gegeven. Uit onderstaande vergelijking blijken de hoofdpun- 

 ten van verschil met den verwanten Casuarius galeatus. 



