WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 2i 



eene zeer groote verandering teweeg brengen in de hoeveelheid lood, die het 

 na eenigen tijd met dit metaal in aanraking geweest te zijn zal hebben opgelost. 

 Maar bovendien — en dit is het, waarop wij hier bijzonder de aandacht ^Yijden 

 vestigen, omdat het ons voorkomt, dat hierop niet of niei genoegzaam wordt 

 gelet — dit lood kan op zeer verschillende wijzen, dat is hier in verbindingen 

 van zijn oxyd met verschillende zuren in het water opgenomen zijn. In het 

 eene geval kan dus die verbinding eene veel meer stabile en daardoor in het 

 ligchaam veel minder gevaarlijk zijn , dan in het andere. Zou b.v. die werking 

 vaneene bepaalde hoeveelheid lood, welke in verbinding met azijnzuur of eenig 

 ander plantenzuur in het ligchaam werd opgenomen , volkomen gelijk zijn aan 

 die van diezelfde hoeveelheid, als het metaal in andere verbinding , als chloor- 

 lood b.v. om van andere, veel minder oplosbare verbindingen niet te spreken , 

 in de maag werd gebragt? Wij meenen reden te hebben om dit te betwijfe- 

 len. Toch spreekt men steeds uitsluitend van het loodgehalte, even alsof 

 alleen daarvan, van de hoeveelheid lood, van het resultaat der kwantitative 

 en niet der kwalitalive analyse, het al of niet voor de gezondheid schadelijk 

 zijn van het onderzochte water afhing. In de vergadering der British Associa- 

 tion b.v., waar calverï het eerst de bovenvermelde uitkomsten mededeelde, 

 verklaarde dr. ANGUS SMITH, dat hem in vele gevallen de schadelijkheid van het 

 gebruik van water, dat slechts 0,5 milligram lood per liter bevat, voor sommige 

 personen overtuigend gebleken was, terwijl hij in andere gevallen water, dat 

 eene viermaal grootere hoeveelheid lood bevatle , zonder hinder had zien ge- 

 bruiken. De vraag is nu , of dit lood in het eerste geval niet in geheel ande- 

 ren vorm dan in het tweede aanwezig was. 



Doch hoe dit ook zij , én uit de waarnemingen van CALVERT én uit die van 

 SMITH volgt, dat water, hetwelk slechts 1 milligram lood op de Ned. kan bevat, 

 voor de gezondheid der gebruikers schadelijk zijn kan. En als dit zoo is, rijst 

 de vraag, of de gewone wijze, waarop dit onderzocht wordt, wezenlijk beslis- 

 send mag genoemd worden? Men zendt gewoonlijk het water, dat men wenscht 

 onderzocht te zien, naar een scheikundige, in een fleschje, dal een of twee 

 maatjes daarvan bevat, en verwacht dan , dat deze dit zal onderzoeken en daar- 

 voor of niets of slechts eenige stuivers zal in rekening brengen. 



Het een zoowel als het ander is onmogelijk. De redaklie van bovengenoemd 

 Polytechnisch Journal herinnert bij het artikel van CALVERT aan de manier van 

 PERSOZ lot onderzoek van het water op lood. Zes tot acht kannen van het Ic 

 onderzoeken water moeten om tot een volkomen zekere uitkomst te geraken 

 in eene porceleinen schaal tot droog wordens loc worden uitgedampt , hel 

 nablijvende met zuiver zoutzuur behandeld, de oplossing gelillreerd en in epnc 

 reageerbuis gebragt, die eene dertig lot veertigmaal grootere hoeveelheid 



