WETENSCHAPPELIJK BIJBLAT). 



Overblijfselen van beenige visschen uit het palaeozoische tijdperk. — Voor 

 eenigen tijd vond volger in het leigesteente van den Rijn, bijCaub, de over- 

 blijfselen van een visch , dien bij, wegens den naar zijne meening gclijkvor- 

 kigen staartvin , als een beenigen visch beschouwde en Teleosleiis primaevvs 

 noemde (iV. Jahrh. der Miner., etc, 1860, S. 758). Giebel meent echter , dat 

 de juistheid dezer duiding twijfelachtig is, daar het uit de afbeelding van het 

 trouwens gebrekkige voorwerp blijkt, dat de rigting der vinstralen niet aan 

 den homocerken lypus beantwoordt. 



Giebel komt echter ook terug op de duiding door hem zelven van visch- 

 overblijfselen uit het steenkolengebergte van Wetlin en Löbejün , die hij vroeger 

 (1849, in GERMAH'S Verstein. d. Sfelnkohlengebirges) voor tanden van haaijen 

 had aangezien, en waarin hij thans schubben van Balistiden erkend heeft. Zij 

 komen het meest nabij aan schubben van het nog levende geslacht Mona- 

 canthus , en hij heeft daarom de vroeger door hem aan de beide gevonden 

 soorten gegeven namen van Siyracodus acutus en Chilodus gracilis veranderd in 

 Monacanthus acutus en M gracilis. 



Indien deze duiding juist is, dan hebben derbalve visschen uit de orde der 

 Teleostei reeds in het steenkolentijdperk geleefd, en opmerking verdient 

 het daarbij , dat de Balistiden onder de ïeleostei op den laagslen trap staan. 

 {Neue Jahrb. f. Miner. etc, 1861, S. 625). 



Hg. 



Oudste huisdieren in Zwitserland. — Men weet, dat sedert eenige jaren in 

 Zwil.serland op vele punten de overblijfselen van woningen op palen gebouwd 

 ontdekt zijn, die afkomstig zijn van voorhistorische bewoners van dit land. 

 RüTiMEiJER , hoogleeraar te Basel , heeft de te midden daarvan gevonden over- 

 bhjfselen van dieren uitvoerig onderzocht en daarover een werk uitgegeven , 

 1862. ^ 



