WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 35 



en gaat vervolgens in bleek groen over. Met eene oplossing van quinine neemt 

 de lint merkbaar af in de nabijheid van het kookpunt. In beide gevallen 

 keert, bij bekoeling, de oorspronkelijke tint wederom terug, {nnstitut , 1862, 

 p. 48). Hg. 



Nieuw reptiel uit de steenkolen-formatie. — Door een student van Yale Col- 

 legen, de heer o. C. marsh, werden in de koolformatie van the Joggings, in 

 Nova Scotia , twee wervels gevonden, waaromtrent agassiz het volgende schrijft 

 aan SILLEMAN , den redacteur van het American Journal of Science and arts, 

 1862, Jan., p. 188. 



))Ik heb nimmer in het ligchaam van eenen wervel zulke kenmerken 



vereenigd gevonden, als in deze het geval is Op het eerste gezigt zoude 

 men hen houden voor wervels van eenen Ichlhyosaurus; doch een naauwkeu- 

 riger onderzoek doet weldra eene zonderlinge insnijding {noich) in het lig- 

 chaam van den wervel ontwaren , zooals ik er nimmer een bij reptielen gezien 

 heb, hoewel dit kenmerk bij visschen gemeen is. Wij hebben hier zonder 

 twijfel eene grootere toenadering tot eene synlhesis tusschen visschen en rep- 

 tiliën dan nog immer is waargenomen , enz.'' HG. 



Polaire bolletjes der eijeren. — Reeds was door onderscheidene waarnemers , 

 die zich met de ontwikkelingsgeschiedenis der dieren hebben bezig gehouden , 

 melding gemaakt van het verschijnen van een doorschijnend bolletje ter zijde 

 der embryo , maar zonder daaraan verder eenige beteekenis te hechten. Ch. 

 ROBLN heeft dil punt nader onderzocht en volgens hem zoude dit een algemeen 

 verschijnsel zijn , hetwelk in de eijeren van alle dieren de klieving van den 

 dooijer vooraf gaat. Daar deze bolletjes ontstaan op het punt, vanwaar ver- 

 volgens de klieving uitgaat , heeft hij er den naam van «polaire bolletjes' aan 

 gegeven. Hun getal kan op een zeker tijdperk, bij onderscheidene dieren, 

 van twee tot vier bedragen. Zij zijn sterk lichtbrekend, en bestaan uit eene 

 eiwit-zelfstandigheid. De wijze van hun ontstaan , onder het oog des waarne- 

 mers , is die door knopvorming uit de doorschijnende zelfstandigheid van den 

 dooijer. Later vereenigen zich de twee of vier bolletjes weder tot een enkel. 

 Wanneer vervolgens door de klieving de kiem of bet kiemvlics (blastoderma) 

 ontstaan is, dan blijft het polaire bolletje ter zijde daarvan als een vreemd 

 ligchaampje. H. wil echter ontdekt hebben , dat er dieren zijn , bij welke de 

 dooijer zich niet klieft. Hij. nam zulks waar aan de eijeren der muggen. Uij 

 dezen zouden alle de cellen van het blastoderma door knopvorming ontstaan, 

 op gelijke wijze als de polaire bolletjes. (Cvrnpt. rcndus, 1862, LIV , p 112 

 en 150). Hg. 



