WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Kleur van het water. — Het eerst is door NEWTON , op grond eener waar- 

 neming van HALLEY bij zijne nederdaling met de duikersklok, gezegd, dateene 

 watermassa van eenigzins belangrijke dikte alleen rood licht doorlaat. De 

 meer breekbare stralen van het spectrum zouden bij hunnen doorgang door 

 het water achtereenvolgens geabsorbeerd worden. Oersted heeft dit zelfs in 

 verband gebragt met de verschillende kleuren der zeewieren op onderscheidene 

 diepten. Het is thans gebleken, dat deze bewering op eene onjuiste gevolg- 

 trekking berust. 



Zuiver water is , volgens de proefnemingen van bunsen (Ann. d. Chem. u. 

 Pharm., LYH , S. M) , bij doorvallend licht zuiver blaauw gekleurd. Witt- 

 STEIN bevond, dat, wanneer het bij doorvallend licht eene groene kleur ver- 

 toont , dit veroorzaakt wordt door een gehalte van opgeloste organische stoffen 

 {Sitzungsber. d. hayer. Akad., 1860, S. 603). Beetz heeft deze waarnemingen 

 met eenen gewijzigden toestel herhaald en bevestigd gevonden. Ook toont hij 

 de oorzaak van de verkeerde , door newton uit de waarneming van HALLEY 

 gemaakte gevolgtrekking aan , daarin bestaande , dat HALLEY het rozenroode 

 licht, dat hij op zijne hand onder de glasschijf in de zoldering der duikerklok 

 waarnam, toeschreef aan de doorgevallen roode stralen, terwijl het integendeel 

 slechts eene contrastkleur van het groen des waters onder hem was, evenals 

 in de blaauwe grot op Gapri nevens het donker blaauw de contrastkleur oranje 

 optreedt. {Ann. d. Plnjs. u. Chem., 1862, CXV, S. 137). Dat overigens de 

 kleur van het water door daarin zwevende stofdeeltjes en door de kleur van 

 den bodem in zeeën, meren en rivieren schijnbaar nog zeer gewijzigd kan 

 worden , spreekt van zelf. 



Hg. 



Phosphoriscli lichten van vleesch. — Nog steeds behoort het lichtend vermo- 

 gen , dat vleesch somtijds erlangt, tot de moeijelijk geheel verklaarbare ver- 

 schijnselen. Het is daarom , dat wij hier ecnige door w. hankel (Ann. d. 

 Phijs u. Chem., 1802, Bd. CXV, p. 62) daaromtrent verrigle waarnemingen hier 

 1862. 6 



