42 ALBUM DER NATUUR. 



verkort mededeelen. Zijne waarnemingen betroffen lichtend varkensvleesch en 

 vischvleesch. 



1". Het lichtend vermogen bepaalde zich tot de met de lucht in aanraking 

 zijnde oppervlakte. 



■ 2". Onder het mikroskoop bleek, dat niet de eigenlijke spierdeelen, maar 

 eene zich daarlusschen bevindende slijmig vetachtige stof lichtend was. Van 

 eenen schimmel, Sarc'ma noctiluca, waaraan heller het lichtend vermogen 

 van vleesch heeft toegeschreven, zegt hankel geen spoor gezien Ie hebben. 



3°. Het lichten ging voort onder gedestilleerd water en desgelijks onder 

 boomolie , doch werd allengs zwakker , maar had eerst na eenige uren geheel 

 opgehouden. 



4-", Aether , alkohol en polaschoplossing doofden het licht uit. 



5". Het lichtend vleesch op sneeuw gelegd, bleef voorllichten. 



6^ In eene warme kamer gebragt, nam de lichtintensiteit toe. Eene tem- 

 peratuur van omstreeks 30° R. was echter voldoende om het lichten geheel 

 te doen verdwijnen. Bij verkoeling trad het dan weder te voorschijn. 



7". Tn eene tot op eene drukking van slechts 2—3™"' verdunde lucht ver- 

 zwakte wel is waar het licht , doch zonder geheel te verdwijnen. 



8". In eene ruimte, die herhaaldelijk met koolzuur gevuld en weder ledig 

 gepompt was, verdween het licht geheel. Bij toetreding van de lucht herstelde 

 zich dit weder. 



9°. Werd in eene klok een stukje zwavel naast het lichtend vleesch ver- 

 brand , dan verdween het licht geheel en kwam ook na toetreding der laatste 

 niet terug. 



10". In zuurstofgas nam het lichtend vermogen niet toe , evenmin wanneer 

 de zuurstof eerst geözoniseerd werd. 



11". Proeven om het lichtend vermogen op ander niet lichtend vleesch over 

 te brengen gelukten niet met het lichtend varkensvleesch , maar wel met het 

 lichtend vischvleesch. Hg. 



Oorzaken der vruchfbaarmakende werking- van de Peru-guano- — Over dit on- 

 derwerp heeft LIEBIG in de A^m. d. Chemie und P/iarmacie, Bd. CXIX, S. 11, 

 een opstel geplaatst, waaraan wij het volgende ontleenen. L. doet opmerken, 

 dat de tot dusverre in hel oog loopende werking van de guano als meststof 

 nog niet op voldoende wijze verklaard is. Die werking kan niet toegeschreven 

 worden aan het stikstofgehalte onder den vorm van ammoniakzouten , want deze, 

 in gelijke hoeveelheid op een land gebragt, oefenen eenen veel geringeren in- 

 vloed uit. Evenmin kunnen het de phosphalen zijn , want beenderenmeel staat 

 als meststof verre beneden guano. Ook eene vermenging van beenderenmeel 



