WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 45 



inct ammoniakzouten beantwoordt geenszins in mestend vermogen aan deze 

 meststof. Er moet derhalve daarin nog een ander bestanddeel zijn, waardoor 

 de werking der overige bestanddeelen bevorderd wordt. Volgens L. is dat 

 het oxalzuur onder den vorm van oxalzuren ammoniak. Overgiet men peru- 

 guano met water, dan lost zich daarin onmiddellijk eene ruime hoeveelheid 

 van dit zout op. Blijft die oplossing nu in aanraking met dr- andere bestand- 

 deelen , dan heeft er eene chemische omzetting plaats. Het oxalzuur verdwijnt 

 allengs uit de oplossing en verbindt zich met de kalk, terwijl in plaats daarvan 

 de hierdoor gevormde phosphorzure ammoniak zich oplost. Dit zou echter 

 niet kunnen geschieden zonder de tusschenkomst van nog een ander bestand- 

 deel der guano , namelijk de zwavelzure ammoniak. Door dit zout wordt de 

 phosphorzure kalk iets oplosbaar gemaakt, doch hij gaat als zoodanig niet in 

 het vocht over, maar de kalk wordt dadelijk door het oxalzuur gepraecipiteerd. 

 Daar nu de werking van den zwavelzuren ammoniak steeds voortduurt, zoo 

 gaat ook de ontleding voort, zoolang er van dit zout nog voorhandenis. Wil 

 men de werking bespoedigen, dan kan men dit door bijvoeging eener geringe 

 hoeveelheid zwavelzuur doen. 



Op die wijze verklaart zich geleidelijk de geheele werking van de guano als 

 meststof, en tevens waarom, gelijk de ondervinding geleerd heeft, een matige 

 regen aan die werking bevorderlijk , een al te hevige regen daarentegen , 

 waardoor het oplosbaar geworden phosphorzuur wordt weggespoeld , daaraan 

 schadelijk is. Hg. 



Geluid door visschen voortgebragt. — Nog steeds behoort het geluid , dat som- 

 mige visschen vermogen voort te brengen , tot de min of meer raadselachtige 

 verschijnsels. Voor eenige jaren toonde JOH. MüLLim aan , dat bij Dactylopterus 

 het geluid door beweging der kieuwdeksels wordt te weeg gebragt. Dufossé 

 vond later, dat bij Caranx trachurus dit vermogen huisvest in de keelbeenderen. 

 Thans heeft dezelfde de uitkomsten van onderzoekingen over verscheidene 

 soorten van Trigla en van Zei<s, waaruit schijnt te blijken, dat bij deze visschen 

 het geluid wordt veroorzaakt door trillende bewegingen van de spieren der 

 zwemblaas. Door meerdere of mindere spanning van de wanden van dit orgaan 

 kan de toon rijzen of dalen , zoodat er zelfs het verschil van een octaaf be- 

 staan kan. Soms kan de loon zeer lang, gedurende zeven of acht minuten, 

 worden aangehouden. Bij groote Triglas was de toon in de lucht waarneem- 

 baar op eenen afstand van meer dan zes meters. [Compt. rend. , LIV , p. 595). 



Hg. 



Qeruisch bij het doorsnijden van de vruchtkolf eener Cycadee. — Reeds ver- 



