44 ALBUM DER NATUUR. 



scheidene gevallen zijn bekend, van Hura crepitans en eenige palmsoor- 

 ten , waarin bij het openspringen van de vrucbt of van de bloeisclieede een 

 strrk geluid wordt gehoord. Van eenen anderen aard is het volgende geval , 

 door GöPPERT waargenomen en medegedeeld aan de redactie der Bonplandia 

 (1862, S. 59). 



G. sneedt op zijne les de nog onrijpe vrouwelijke bloeikolf van Zamia inte- 

 grifolia overdwars door, ten einde het maaksel daarvan aan zijne toehoorders 

 te toonen. Bij dit doorsnijden vernam men een geluid als van eene zwakke 

 ontploffing. Bij eene tweede doorsnijding , een duim beneden de eerste, hoorde 

 men 't zelfde, doch zwakker. Aan eene merkelijk jongere bloeikolf derzelfde 

 plant werd deze waarneming met gelijk gevolg herhaald. G. vermoedt, dat de 

 oorzaak van dit verschijnsel in gecomprimeerde lucht moet gezocht worden. 

 Dat er althans geene temperaluur-verhooging in het spel was, zooals waar- 

 schijnlijk bij de openspringende bloeischeeden van palmen, bleek door hel niet 

 rijzen van een in de bloeikolf gestoken zeer gevoeligen thermometer. 



Hg. 



Kleurstof in de vederen van Musophaga. — In 1858 heeft de heer BOGDANOW , 

 uit Moskou , aan de Académie des Sciences waarnemingen medegedeeld over de 

 kleurstof der vogelvederen , bepaaldelijk van Calvrus auriceps , — van welke 

 waarnemingen door mij even daarna een kort verslag is geleverd in dit 

 Bijblad (18o8, bladz. 13). B. heeft uit zijne proeven het gevolg getrokken, 

 dat de kleuren der vederen veroorzaakt worden: i) door op zich zelf verkrijg- 

 bare kleurstoffen , die scheikundig kunnen verdeeld worden in : a kleurstoffen , 

 die oplosbaar zijn in alkohol en aether {zoo-rerdine , zoo-fulvine, zoo-erythrine) , 

 en b de in ammoniak oplosbare (de zwarte kleurstof of zoo-melanine) ; 2) op- 

 tisch , door de gesteldheid van de oppervlakte der vederen. Tot deze laatste, 

 optische , niet door eene bijzondere kleurstof te weeg gebragte kleuren bragt 

 B. de blaauwe kleur der veeren, • — Tegen deze laatste opvatting scheen eene 

 waarneming van prof. SCHLEGEL, medegedeeld in de Verslagen en Mededeelingen 

 van de Koninhlijke Akademie van Wetenschappen, 1858, VI, bladz. 381 en over- 

 genomen in het Journal d^ Ornithologie van CABANIS , 1858, te strijden. SCHLE- 

 GEL had , naar aanleiding van eene waarneming van JULES VERREAUX, bevonden, 

 dat wanneer men een levenden Touraco (Musophaga albicristata) met water nat 

 maakt, de fraai violet-purperen vleugelpennen blceker worden, maar dat de 

 oorspronkelijke kleur met den lijd terugkomt. De vederen van een dooden 

 vogel daarentegen veranderen niet. Zoo echter de vogel, wiens veeren gedu- 

 rende het leven door water verbleekt zijn geworden , sterft voor dat die 

 veeren hare natuurlijke kleur terug hebben gekregen , dan veranderen die 



