WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 45 



veeren van kleur en worden blaauw. Du? wordt eene roode veer bij een 

 dooden vogel blaauw; hoe is dit te verklaren uit het oogpunt, dat de blaauwe 

 kleur der vederen eene optische kleur is? — B. heeft het pigment van de 

 vederen van den Touraco door uitirckking met ammoniak geïsoleerd en eene 

 goede hoeveelheid daarvan verkregen. Het is een rood poeder, doch dat in 

 massa eene blaauwe lint bezit, of blaauw iriseert en den metaalglans der 

 vederen heeft. Men heeft dus hier een, even als de zoo-melanine , in ammo- 

 niak oplosbaar, maar rood pigment, — een pigment, dat het bewijs levert, 

 dat de irisalie der veeren niet slechfs van de gesteldheid der oppervlakte, 

 maar ook van een iriserend pigment kan afhangen. Wat het blaauw worden 

 betreft , zoo hangt dit naar alle aanzien daarvan af, dat de kleurstof van de 

 oppervlakkige lagen der vederen zich oplost en dat die lagen zelve daardoor , 

 ten aanzien der onderliggende lagen, «troebele middenstoffen" [trühe Medien) 

 worden. Lagen, die rijk aan kleurstof, en bedekt zijn door hoornplaatjes , die 

 de eigenschappen dier triibe Medien bezitten, geven den indruk van blaauw, 

 gelijk o. a. door brüCKE is aangetoond. En dit is bij Musophaga des te ge- 

 makkelijker, daar het roode pigment reeds op zich zelf blaauw iriseert. (Compt. 

 rcnd. , Tom. LIV , p. 660). D. L. 



De nervus vagus en de slokdarm. — A. CHAUVEAU heeft den nervus vagus be- 

 studeerd als opwekkings- en regelingszenuw van de zamenirekkingen van den 

 slokdarm, — bepaaldelijk van het Iracheaal-gedeelte, — bij den doorgang der 

 spijzen. — De beweegzenuwen van den slokdarm komen allen van de eigene 

 wortelvezelen van den vagus en hebben dus geenszins aan de anastomosen 

 van die zenuw met andere zenuwen haar bestaan te danken ; indien men bij 

 een pas gedood dier de wortelen van den n. accessorivs, van den n. hypoglossus, 

 van den n. glosso-pharyngeus en van den n. facialis , alsmede de wortels der 

 verschillende sympathische zenuwdraden, die met den vagus gemeenschap heb- 

 ben, plaatselijk prikkelt, dan volgen er geene bewegingen, noch van de 

 maag , noch van den slokdarm , lerwijl daarentegen , wanneer men de eigene 

 wortels van den vagus irriteert , er in de beide genoemde organen krachtige 

 zamentrekkingen ontslaan. — Bij het konijn wordt, na doorsnijding der vagi 

 midden aan den hals, het Iracheaal-gedeelte van den slokdarm volkomen ge- 

 paralyseerd , omdat de slokdarm dan versloken is van den invloed zijner cen- 

 trifugale en cenlripelale zenuwen, die nllcn ontspringen uit den v. larijngcus 

 recurrens. — Bij den hond behoudt, na dezelfde operatie, het tracheaal ge- 

 deelte des slokdarms zijne zamentrekkingen en de regelmaat daarvan, omdat 

 het hier den invloed blijft behouden van zijne cenlripelale en centrifugale 

 zenuwen , die bij den hond allen afgegeven worden door den n. pharyngeus en 



