WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 65 



verklaart althans de kaalheid van het hoofd niet ; het hoofd der Chinezen 

 immers is niet van nature kaal , maar goed van haar voorzien. 



D. L. 



Het oog niet achromatisch. — L!<:roux heeft aan de Fransche Akadernie van 

 Wetenschappen in hare zitting van 2 Jiinij 1.1. eenige proeven medegedeeld 

 over dit onderwerp , die volgens hem niet alleen bevestigen wat door wollas- 

 TON, ARAGO, FRAUENHOFER en lateren bekend was, maar ook aantoonen , dat 

 eene chromatische aberratie in het oog wezenlijk door de brekende midden- 

 stoffen wordt voortgebragt en dat het verschijnsel niet aan eene ongelijke ge- 

 voeligheid van verschillende deelen der retina voor verschillende kleuren kan 

 toegeschreven worden. 



Het door hem gebezigde toestelletje is als volgt ingerigt. In eene buis is 

 een metalen plaatje bevestigd, dat in het midden eene zeer kleine opening 

 heeft en daarvoor eene bolle lens , waardoor men die opening vergroot en hare 

 randen scherp ziet. Aan bet andere eind der buis is een donker blaauw glas 

 geplaatst , dat slechts blaauwe en roode stralen doorlaat. Rigt men nu dit 

 glas naar de zon en ziet men door de lens, dan heeft men het in zijne magt 

 om of één violet of twee duidelijk van elkander gescheiden beelden te zien, 

 het eene rood en het andere blaauw. Men behoort hierbij zorg te dragen om 

 door een scherm het indringen van vreemd licht in het oog te beletten. Door 

 dit laatste verkrijgt men namelijk eene zoo groot mogelijke dilatatie der pu- 

 pilla van het beschouwend oog en daarmede de mogelijkheid om de stralen 

 zeer excentrisch op de kristallens te doen vallen, dus de scheiding der beel- 

 den zeer duidelijk te doen zijn. Door voor het gekleurde glas nog eene schijf 

 uraanglas van minstens een centimeter dikte te plaatsen , onderschept men 

 de ultraviolette stralen en wint men aan scherpte der beelden. 



Ln. 



Het bevriezen van zoutoplossingen. — In den vorigen jaargang, hl. 21, van 

 dit bijblad is naar aanleiding der proeven van walker on dufour te Geneve 

 er op gewezen, dat de lang aangenomene afscheiding van zout uit eene oplos- 

 sing in water door bevriezing nog niet volkomen ontwijfelbaar mogt worden 

 geacht. RüDORFF (MonatsbericM der K. Pr. Ahacl. d. Wissensdwjlcn zu Bcrlin , 

 1862, pag. 63, en daaruit in Philosoph. Magazine, Junij 1862, p. 56!) heeft 

 hierover op nieuw onderzoekingen gedaan en in tegenspraak met zijne laatste 

 voorgangers de zaak volkomen bevestigd gevonden. De overtuigendste onder zijne 

 proefnemingen is misschien wel die met eene oplossing van zwavelzure soda, 

 welke hij beschrijft in de volgende woorden. 



