66 ALBUM DER NATUUR. 



Moederkoren. — Volgens waarnemingen van dr. fischer te AVeingarten , die 

 het eerst werden medegedeeld in de Allgem. homöopathische Zeituïig , Bd. 57 , 

 no. 24 en door SCHNEIDER in het 57ste Jahresber. d. Schles. Geselsch. f. Vaterl. 

 Citltur, p. 91, meer algemeen hekend zijn gemaakt, zoude het moederkoren, 

 Secale cornutum, niet, zooals men tot dusverre algemeen meende, door eene 

 schimmelvorming , maar door den beet van een kever, Canthar'is melanura fabh. 

 ontstaan. Hij bevond dat, door op weeke, nog gezonde aren de kever te 

 zetten , het moederkoren ontstaat. Bovendien hangt de verschijning van het 

 moederkoren geheel af van de omstandigheid, of de kever te voorschijn komt 

 op een tijdstip, waarop de aren nog niet rijp zijn. Verschijnt deze eerst nadat 

 de korrels zijn begonnen zich te verharden, dan ontstaat deze misvorming 

 niet en ook vertoont zich deze uitsluitend langs de randen der velden , waar 

 ook de kevers zich ophouden. 



Hg. 



Haematine in het bloed van ongewervelde dieren. — Men weet sedert lang , 

 dat de roode kleur, welke het bloed van sommige ringwormen heeft, niet te 

 weeg gebragt wordt door daarin zwevende roode bloedligchaampjes, maar dat het 

 vocht zelf rood gekleurd is door eene daarin opgeloste stof. Hetzelfde geldt 

 van het bloed der larven van de tot de familie der muggen behoorende Chi- 

 roromus plumosus. Eerst bij deze laatste en vervolgens ook bij den gewonen 

 regenworm heeft nu dr, rolletï aangetoond, dat die kleur teweeg gebragt 

 wordt door dezelfde stof, welke de bloedligchaampjes der gewervelde dieren 

 rood kleurt. Zijne bewijsvoering grondt zich voornamelijk op de volgende 

 eigenschappen : 



1°. Het dichroisme. BhüCKE had reeds voor eenige jaren op de omstan- 

 digheid opmerkzaam gemaakt, dat aderlijk bloed van een gewerveld dier in 

 zeer dunne lagen zich bij doorvallend licht groenachtig vertoont. Hetzelfde 

 nu doet het bloed van den regenworm en der genoemde mug-larven. 



2°. Door bijvoeging van een droppel ijs-azijnzuur en een korreltje keukenzout 

 bij het op een voorwerpplaatje gebragte bloed, en dit vervolgens even tot 

 kokens te verhitten , ontstaan daarin de uit het bloed van gewervelde dieren 

 welbekende TEiciiMANsche bloedkristallen , die op eene dergelijke manier uit 

 gewoon bloed verkregen worden. 



5^ Evenals de haematine, is ook de kleurstof van het bloed der genoemde 

 dieren oplosbaar in zwavelzuur hondenden alkohol. 



Hierbij kan nog herinnerd worden, dat reeds in 1829 Hünefeld aanwees, 

 dat het bloed van den regenworm ijzer bevat , iets dat hem toen mede noopte 

 de daarin bevatte kleurstof voor idenlisch met de haematine te verklaren , of- 



