VVETEJN'SCHAPI'KLIJK B1J13LAD. 79 



talis. Deze stelling is laler düor OWEN bestreden. Na in liet tweede deel 

 der Zoölogical Socielys Transadiom de beide horens van den giraffe , wier bases 

 door eene verbeende synchondrosis aan de voorlioofds- en vvandbeendcren ver- 

 bonden en dus eerder epiphysen dan apopliysen zijn, beschreven Ie hebben, 

 voegt hij er bij , » dat eene brcede , stompe , beenige uitpuiling op het midden 

 van het voorhoofd beschreven is als een derde horen , op dezelfde wijze met 

 het voorhoofdsbeen vereenigd , althans bij den niannelijlien Nubischen giraffe, 

 en als zijnde het eenige voorbeeld bij de zoogdieren van een horen, ontwik- 

 keld op de mediaanhjn en op ecu naad van den schedel." UWEN houdt die 

 uitpuiling eenvoudig voor eene verdikking der voorste uiteinden der voor- 

 hoofdsbeenderen en van de daaraan rakende uileinden der neusbeenderen , en 

 ontkent op grond zijner waarnemingen het bestaan van een naad aan den voet 

 van die uitpuiling. — Tegen deze bewering van owen is dr. T. spEiNCRIi 

 COBBOLD opgekomen. Hij heeft een vrij groot aantal van schedels van manne- 

 lijke giraffes van verschillenden ouderdom (Kaapsche en Nubische) naauwkeurig 

 onderzocht en bevonden , dat bij zeer jonge, dieren (tot de 5 maanden toe) on- 

 middellijk op de middenste uilpuiüng van het vooilioofdsbeen de vczelige weef- 

 sels onder de huid in meerdere of mindere mate verdikt zijn ; dat op lateren 

 leeftijd (van 18 maanden b. v.) die verdikking eene fdjro-cartilagineuze massa 

 vormt, welke zonder moeite van het onderliggende been afgcprepareerd kan 

 worden; dat zich nog later in die massa beenige noduli oniwikkelcn, waarna 

 zij geheel verbeent, doch zoo, dat zij nog steeds door vezelig kraakbeen aan 

 den schedel gehecht blijft en gemakkelijk, zelfs door eenvoudige niaceratie , 

 daarvan afgescheiden kan worden. Eerst op geheel rijpen ouderdom verbeent 

 deze synchondrosis en hecht den horen — want dit is het — vast aan den 

 schedel , waarbij men evenwel , bij naauwkeurig onderzoek , de sporen van de 

 vroegere scheidingslijn nog altijd bespeuren kan. {The Intellectual Observer. 

 Aug. 1862, pag. 12). — De door spEiXCER cobbold aangevoerde waarnemingen 

 schijnen beslissend. Voor Ref hetfl echter het beslaan van een ongepaarden 

 horen op de linea mediana en op een naad iets vreemds, waarom hij dan ook 

 altijd van gedachte is geweest, dat, zoo ooit de Unkornu der Ouden bleek 

 geen fabelachtig dier, — of geen rhinoceros, — te zijn, men dan vinden zou, 

 dat dit dier eene soort van antilope was, met livee aan de basis digi bijeen 

 staande en in hunne geheele lengte niet elkander vergroeide of om elkander 

 gewondene horens. De vraag zou nu zijn , of de derde horen van den giraffe — 

 allhans in nog niet geheel verbecnden toestand, — ook de sporen opleverde 

 van te beslaan uil twee zijdelingschc helften ? D. L. 



Nog iets betrekkelijk generatie spontanea. ~ In een uiterst lezenswaardig 



