84 ALBUM DER NATUUR. 



schiefer van Solenhofen zijn de overblijfselen van een zonderling dier gevonden, 

 dat in sommige opzigten met de vogels , in andere met de langstaartige Ptero- 

 dactylen {Rhamphorhynchus) overeenkomt. Schedel , hals en beide handen ont- 

 breken , maar de voeten hebben , gelijk die van vogels , eencn tarsus met 

 drie uitsteeksels, beantwoordende aan even zoo vele teenen. Üe meest in het 

 oog loopende overeenkomst met een vogel is echter het bezit van vederen, 

 waarvan de goed bewaarde afdrukken in den steen zoowel aan de voorste 

 ledematen als aan den staart zigtbaar zijn. Aan laatstgenoemden staan zij ter 

 weerszijden langs de as. Deze plaatsing en de groote lengte van den staart, 

 die uit niet minder dan 20 wervels naar het uiteinde toe in grootte afnemende 

 bestaat, stellen echter reeds een verschil met alle levende vogels daar. Bo- 

 vendien is het maaksel van de wervelkolom geheel verschillend van dat bij 

 dezen. De lenden- en heiligbeenswervels zijn vrij, zonder van boven overdekt 

 te zijn, en de zijdelingsche beenderen van het bekken zijn slechts weinig ont- 

 wikkeld. Naar de meening van A. \YAGNER, zich grondende op de door den 

 heer witte hem toegezonden beschrijving van het fossiel , zoude het derhalve 

 veeleer als een reptiel dan als een vogel moeten worden beschouwd. Hij geeft 

 er den naam aan van Griphosaurus. (Sitzungsber. d. Münchn. Akad., 1861 , p. 146). 



Wij herinneren hierbij aan het voor eenigen tijd medegedeelde feit (zie Bij' 

 blad, bl. 32), dat een vogelveder in denzelfden schiefer gevonden is, bij welke 

 gelegenheid tevens melding is gemaakt van het zonderlinge fossiel, dat toen 

 echter nog niet beschreven was. 



Ook mogen wij hier herinneren aan de voetafdruksels in den rooden zand- 

 steen van Connecticut, door hitchkock beschreven, en waaronder er zijn , 

 waarin deze meende eene mengeling van karakters aan vogels en reptilien eigen 

 te ontdekken. HG. 



Twee nieuwe Labyrinthodonten uit het steenkolen-tijdperk. — In lagen , behoo- 

 rende tot het Edinburgsche steenkolenbekken, zijn de overblijfselen ontdekt van 

 twee nieuwe vormen uit de merkwaardige groep der Labyrinthodonten. De eer- 

 ste, door HUXLEY , Pholidogaster piscifonnls genoemd, is volgens hem verwant aan 

 Archegosaurus , maar verschilt er van door de gedaante van den kop , de verdere 

 verbeening van de wervelkolom en eenige bijzonderheden van het huidpantser. 

 Het dier was ongeveer 44. E. duimen lang. — De tweede soort , waaraan 

 HUXLEY , wegens de scherpheid der oogkassen , den geslachtsnaam Loxomma 

 (L. Allmanni) gegeven heeft, was merkelijk grooter en zoude eene lengte van 

 6 tot 7 voeten bereikt hebben. {Phil Magaz. , Julij 1862 , p. 75). Hg. 



De landflora van de Devonische periode in Noord-Oostelijk Amerika. — Reeds 



