313 



G. ericdidcs Lam. enc. II. p. 745 et W, sp. III. 1861. Ej. 

 hrb. n. 15437! nec L. G. umbellatum W. sp. 1. c. Ej. hrb. 

 B. 15439 nec L. Icon: Burrm. afr. p. 217. t. 77. f. 3.) 



Bergius ad radicem occidentalem montis diaboli 

 Febr. et Sptbr. ; pr. nrbem Oclbr. ; in latere montis tabularis 

 Aug.; Ecklon in arenosis ad radicem montis tabularis. (v. 

 sp. s. oo.) 



Radix lignosa, tenuiter subfusiformis, perpendicularis 

 profundc descendit. Fruticulus ramosissimus, procumbcns 

 s. erectus, semi — unipedalis, ramis adgregatis, gracilibus, 

 teretibus, totis dense foliatis, pl. fastigiatis. Folia ericoidea, 

 uninervia, sparsa, linearia, margine revoluta, mucronulala, 

 supra laevia demumque glabrata, subtus tomentosa, 2 — 6 IU 

 longa, breviter angustissimeque decurrentia, divergentia s. 

 divergenti - reflexa , summa erecta. Capitula heterogama, 

 floribus £ paucis in ambitu, circiter 2 "' alta, multillora, dispo- 

 sita in corymbos terminales, simplices — compositos, parvos 

 — magnos. Involucrum campanulatum , scariosum, niti- 

 dum, suberadians, nitidum, foliolis obtusissimis ex rotundis, 

 fuscescentibus , adpressis in spathulato-obovata, squarrosa, 

 apice nivea s. incarnata, \\ m longa. Rhachis fimbrillis 

 flavis, dimidium circiter involucrum aequantibus. Pappus 

 capillaris, apice vix parum incrassatus, basi cohaerens, corol-, 

 lis luteis punctatis aequalis. Ovaria scabra. 



H. rosum simile quidem sed involucro foliisque valde 

 distinctum. 



Obs. G. hctcrophyllum Thbrg. 1. c. foliis gaudet us- 

 que ad 9'" longis et fere 1"' latis. 



SUBGENUS IV. OZOTHAMNOS. 



(R. Br. verm. Scbrft. II. 273.) 



Rhachis nuda. Pappus scaber. Folia ericoidea nec 

 resupinata. 



Faustula (Cass. Dict. sc. nat. XVI.) 



Cui quam maxime afilne est subgenus pappo olavato 

 diversum, ad quod Chrysocoma rcticulata Lab. secundum 

 specimina ab auctore ipso communicata rcfcrenda est. 



