OÈ HUISKAT. 19 



waarop dit bij de kat en hare verwanten geschiedt is zeer eigenaar- 

 dig ; bij geene andere dieren komt iets dergelijks voor. Wanneer een 

 kat loopt raken de klauwen den grond niet. Deze kunnen dus niet 

 afslijten; zij blijven haar oorspronkelijke scherpte behouden en zijn in 

 staat diepere wonden te slaan dan de klauwen van andere roofdieren. 

 De klauw is ingevat in een beenige sleuf van het eenigszins plat en pun- 

 tig toeloopend nagellid. Door de samentrekking van een paar sterke 

 veerkrachtige banden, waardoor dit lid aan het daarop volgende ver- 

 bonden is , wordt het eerste aan de buitenzijde van het laatste als het 

 ware weggeschoven , zoodat de klauw met de punt schuins bovenwaarts 

 gericht is. Deze samentrekking is geheel passief, zoodat derhalve de 

 klauwen in den toestand van rust opgetrokken zijn. Het sperren der 

 klauwen is daarentegen eene willekeurige handeling , die geschiedt door de 

 werking van een spier, den musculus flexor digitorum proj "mi dus, waarvan 

 de pezen op de nagelleden zijn ingeplant. Houdt die werking op , dan sprin- 

 gen deze van zelf weder terug. Ten gevolge van deze inrichting vertoont 

 de voet der kat zich bijna rond en schijnt hij korter dan hij werkelijk is. 



Van de spieren der kat zijn de kauwspieren naar verhouding het 

 meest ontwikkeld. Zeer sterk zijn ook de spieren van den nek, waar- 

 door het dier in staat is een betrekkelijk zwaren buit een groot eind 

 weegs voort te sleepen. 



Bij vleeschetende dieren is het darmkanaal over het algemeen kort; 

 bij dieren die zich uitsluitend met planten voeden daarentegen lang. 

 De jonge, in den larventoestand verkeerende kikvorsch , voedt zich met 

 planten. Zijn darmkanaal is ongeveer zesmaal langer dan zijn lichaam. 

 Heeft het dier zijn gedaantewisseling ondergaan , dan verandert de 

 aard van zijn voedsel. Het wordt vleeschetend en daarmede in over- 

 eenstemming vinden wij voor de lengte van zijn darmkanaal slechts twee 

 of driemalen die van het lichaam. Bij de slang, die uitsluitend carni- 

 voor is, bereikt het darmkanaal nog niet volkomen de lengte van het 

 lichaam. Bij den mensch overtreft de lengte van het darmkanaal zeven- 

 maal die van het lichaam. De mensch is volgens zijn darmkanaal meer 

 een carnivoor dan een herbivoor. Zijn tandstelsel daarentegen ken- 

 schetst een wezen , dat ook tot het vermalen van harde , plantaardige 

 voorwerpen geschikt is. Hieruit vloeit voort~ dat de mensch in werke- 

 lijkheid is een omnivoor, een aletend dier. Het schaap daarentegen 

 is én door zijn tandstelsel , waarvan de kiezen van platte kronen zijn 

 voorzien , én door zijn darmkanaal , dat meer dan twintigmaal langer 



