DE HUISKAT. 25 



herhaaldelijk over de rugharen met de hand , dan gaan de haren uit 

 een staan; men hoort een knisterend geluid en neemt in het donker 

 licht waar. Dit vermogen om elektriciteit voort te brengen treft men 

 vooral aan bij zwart geteekende katten , en het sterkst als de dieren 

 vooraf zich een geruimen tijd in de zon gekoesterd hebben. Om zich 

 van de elektrische spanning te overtuigen moet men de kat in het don- 

 ker brengen. Het dier wordt evenwel bij het nemen der proef spoedig 

 onrustig en tracht zoodra mogelijk te ontsnappen. Of de haren van 

 groote katsoorten , b. v. van een tijger , bij wrijving elektriek worden 

 is ons onbekend. De analogie pleit daar voor, en met niet zeer groote 

 inspanning zou de proef kunnen genomen worden. Bij een onweder zijn 

 katten , vooral als zij jong zijn , dikwijls zeer bevreesd ; zij maken bij 

 eiken bliksemstraal de zonderlingste sprongen en hebben blijkbaar een 

 gevoel van verademing als de bui voorbij is. Het komt ons niet on- 

 waarschijnlijk voor, dat die angst in verband staat met het vermogen 

 van de kat om zelve elektriciteit voort te brengen. In de brieven van 

 bartel over Calabrië en Sicilië , die voor langer dan een eeuw versche- 

 nen zijn, vindt men gewag gemaakt vau de vreeselijke onrust, die kat- 

 ten bekruipt bij aardbevingen; hij zegt dat, toen in 1783 te Messina 

 een hevige aardbeving werd waargenomen , alle dieren ten zeerste be- 

 angst waren , uitgenomen de varkens , en dat geen hunner meer be- 

 vreesd schenen te zijn dan de katten , wier haren overeind gingen 

 staan en wier oogen, volgens hem, met bloed beloopen waren. De on- 

 rust der arme dieren nam steeds toe , en eindelijk was het onmogelijk 

 haar in huis te houden; zij zochten het vrije veld op en trachtten zich 

 zoo goed mogelijk te verbergen. 



Hoe oud een kat vermag te worden is niet met zekerheid op te ge- 

 ven. Slechts enkelen bereiken eeu leeftijd van twaalf jaren , en een kat 

 die ouder wordt is een zeldzaamheid. Toch weet' men met zekerheid dat 

 ééne kat den leeftijd van achttien jaren heeft bereikt. Wanneer deze 

 dieren niet zeer aan den mensch gehecht zijn, verlaten zij het huis dat 

 zij bewonen , zoodra zij zich ernstig ziek gevoelen. Zij zoeken een schuil- 

 plaats op waar zij ongestoord kuncen sterven. 



Wij willen dit opstel besluiten door aan de werken van de boven door 

 ons genoemde schrijvers het een en ander te ontleenen over de zeden 

 en gewoonten der huiskat. 



Buffon , die een minnaar is van tegenstellingen , heeft haar met veel 

 te zwarte kleuren geschetst. Hij teekent haar als van nature kwaadaardig , 



