IETS OVER HET LEVEN EN SAMENSTEL DER POLYPEN. 41 



den süszen Wassern urn Regensburg" 1 dan kunnen de daarin voorkomende 

 figuren hem tot opheldering van het hier medegedeelde strekken. 



En wat is nu het doel van al deze bewegingen? Het is de instand- 

 houding des levens. Ook deze schepseltjes , hoe klein ook , kunnen zich 

 niet onttrekken aan die algemeene wet der bewerktuigde natuur, die 

 stofwisseling stelt tot voorwaarde van het zijn en dientengevolge aanvoer 

 van nieuwe deeltjes eischt in de plaats van 't geen wordt weggevoerd. 

 Ook deze wezens dan, bestuurd door de zucht tot zelfbehoud, zoeken 

 eene prooi. Heeft het toeval of onze voorzorg daarin voorzien , dan is 

 zij fluks gegrepen. Zie, daar komt een klein schaaldiertje aangezwom- 

 men, een zoogenaamde getakte watervloo {Daphnia pulex). De vang- 

 armen slingeren zich om het slachtoffer heen, voeren het naar 't voorste 

 uiteinde van den cylinder , deze opent zich en . . . wederom is er een 

 bezweken in den grooten strijd. Een tweede, een derde volgt het lot 

 des eersten. De onverzadelijkheid onzer waterbewoners grenst schier aan 

 't ongeloofelijke. Schiefer verhaalt, dat hij eenmaal in 't lichaam van 

 een enkel individu tot 8 watervlooien heeft geteld. Het zijn evenwel 

 geen Daphnia's alleen , die het voedsel dezer schepselen uitmaken. Al- 

 lerlei waterinsekten in den larven-toestand zijn hun welkom, 't Is hun 

 daarbij om 't even hoe de prooi voor de mondopening komt. Deze 

 wordt eenvoudig in de gewenschte richting uitgezet en niet de eerste 

 behoorlijk omgewend. Dieren grooter dan zij zelf zijn worden met het 

 grootste gemak ingeslokt, zoo zeer is het lichaam dezer wezens voor 

 uitzetting vatbaar. Het geval doet zich somtijds voor, dat zij een of 

 meer hunner eigene vangarmen naar binnen zwelgen, zelfs wel die 

 eener soortgenoot, waarmede zij toevallig om dezelfde prooi streden. 

 Geen nood ! Na korter of langer tijd worden deze vreemde indringers , 

 tegelijk met de overblijfselen van den verteerden maaltijd weder door 

 de mondopening ontlast, en zulks onverlet. Dit is te meer te verwon- 

 deren als men bedenkt, dat het vocht, door de lichaamsholte dezer 

 dieren afgescheiden , zulk eene scherpe uitwerking heeft op de hoorn- 



1 Jacob christian scheLffer was Ev. Predikant te Regensburg eu een tijdgenoot van 

 trembley. Door de onderzoekingen van tr. aangespoord, hield deze vriend der natuur zich 

 jaren lang onledig met dergelijke nasporingen , en dat met een taai geduld , fijn opmerkings- 

 vermogen en — de hulpmiddelen van dien tijd in aanmerking genomen — met zulk een 

 praktische vaardigheid, dat hij in niets voor zijn voorganger behoefde onder te doen. 

 Hij verkreeg dezelfde resultaten als trembley. 



