42 IETS OVER HET LEVEN EN SA.MENSTEL DER POLYPEN. 



achtige pantsers , waarmede sommige insectenlarven , het voedsel dezer 

 wezens, zijn bekleed, dat deze, na korten tijd in de lichaamsholte te 

 hebben doorgebracht , schier geheel onkenbaar zijn geworden. Dat 

 scherpe vocht mist dus alle werking op de eigen lichaamsdeelen. 



Maar nemen wij thans dien steen, of dat stukje hout, of een ander 

 voorwerp, waarop de bewuste diertjes zijn gezeten, uit het water; de 

 vangarmen stulpen zich in, de cylinder verkort zich, verdwenen is 

 dat leven, die beweging; het vormlooze geleihoopje van zóo even 

 hebben wij weder terug. Hetzelfde verschijnsel doet zich op, indien 

 wij het water in eenige beweging brengen. Eerst dan wanneer er we- 

 der rust is ingetreden, strekken zich de draden wederom uit. Wie denkt 

 hierbij niet aan de bloemen van de marsigly ? Inderdaad, de overeen- 

 komst is dan ook zoo treffend , dat , moeten de zoetwaterbewoners 

 van trembley onder het dierenrijk worden opgenomen, er ook aan 

 de dierlijke natuur der bewuste zeebewoners niet te twijfelen valt. 



Het groote pleit was dan beslist. "Veranderden", zegt scheIffer, "ten 

 tijde van ovidius de dieren in planten, in dezen tijd zag men het 

 omgekeerde gebeuren en veranderden de planten in dieren." 



De naam van polypen aan de zoetwaterbewoners van Zorgvliet toe- 

 gekend, als wilde men daarmede eene verwijderde overeenkomst aan- 

 duiden met de polypen der ouden , — beide groepen hebben inderdaad 

 een mond met een aantal vangarmen omgeven, — wordt sedert ook 

 overgedragen op de daarmede verwante bewoners der zee. In onderschei- 

 ding van dezen noemt men de eerste zoetwater-polypen. De thans meer 

 gebruikelijke naam "Hydra" is ontleend aan eene bijzonderheid, waarop 

 wij zoo aanstonds wenschen terug te komen. Het aantal vangarmen, 

 dat bij sommige zee-polypen tot eenige honderden stijgt, bij geen en- 

 kele minder dan acht bedraagt, is daarentegen bij onze zoetwater-poly- 

 pen meer beperkt. Reeds trembley onderscheidde drie soorten : de 

 langarmige , {Hydra fusca , bruin van kleur; met 8 zeer lange armen ; 

 de kortarmige (H. viridis, levendig groen) met 8 tot 10 korte, en de 

 middelmatige (H. pollens, stroogeel) met 6 middelmatig lange vang- 

 armen. Wel heeft trembley nog eene beschrijving gegeven van andere 

 soorten, doch het nader onderzoek heeft geleerd, dat deze zooge- 

 naamde vederbos- of kampolypen (Alcyonella en Plumatella) met vele 

 andere in zee levende polypen eene eigenaardigo afdeeling uitmaken , 

 waaraan men den naam van mospolypen (Bryozoa) heeft gegeven en 

 die, blijkens hun innerlijk maaksel tot eene hoogere groep, de week- 



