10 LEVENSSCHETS VAN Ml!. PIERRE LYONET. 



aanleiding, die hem tot het graveeren bragt. In het jaar 1743 werd 

 hem door den Heer trembley verzocht de teekeningen te maken ter 

 verduidelijking zijner onderzoekingen omtrent de zoetwaterpolypen , 

 welke toen in druk zouden verschijnen. Hij had daarvoor 13 teekenin- 

 gen gemaakt en zond daarvan 5 aan van der schley , opdat deze die 

 zou graveeren. De graveur deed het, doch klaagde zoo bitter over de 

 moeijelijkheid van het werk en zag zoo geweldig tegen de bewerking 

 der overigen op , dat lyonet , hierover verdrietig en misschien niet 

 eens te vrede over het werk dat van dek schley geleverd had , besloot 

 de zaak zelf op zich te nemen. Hij toog naar Amsterdam , zocht er 

 wandelaer op, den beroemden graveur van het anatomisch werk van 

 bernakd siEGFitiED ALBiNUS , leerde van hem binnen een paar uren 

 het manuaal van het handwerk en kocht van hem graveerijzers en wat 

 meer noodig was. Hiermede uitgerust , bewerkte nu lyonet de 8 an- 

 dere platen en wel met zulk een uitmuntend gevolg, dat deze. beter 

 voldoen dan die van den daartoe bestelden graveur. Wandelaer heeft 

 zeker nimmer een' zoo vluggen leerling gehad. 



In hetzelfde jaar 1744 heeft lyonet nog eene andere proeve zijner 

 graveerkunst het licht doen zien. Professor gaubius zocht een graveur , 

 die voor zeker werk van Dr. lieberkühn, tot titel voerende Fabrica et 

 Actiones villorum intestinorum tenuium, drie platen zou willen graveeren, 

 vertoouende het weefsel der dunne darmen , doch kon er geen aan- 

 treffen die niet geweldig tegen zulk moeijelijk werk opzag. Hij wendde 

 zich eindelijk tot lyonet, wiens roem hij reeds had hooren uittrom- 

 petten en vond een geopend oor. Met de hem eigene beleefdheid vol- 

 deed lyonet aan het verzoek. 



Wij hebben uit de voorrede van lesser's Theologie des Insectes kun- 

 nen leeren dat onze auteur een zeer grootsch plan koesterde , namelijk 

 de levensbeschrijving van al , zegge al de insecten , die hij in de om- 

 streken van den Haag zou bemagtigen , en dat nog wel systematisch 

 gerangschikt en afgebeeld in al hunne gedaantewisselingen. Heeft hij 

 dit werk opgegeven, begrijpende dat de taak voor een enkel persoon 

 van te grooten omvang was? Heeft hij onder de behandeling de ontoe- 

 reikendheid zijner krachten ingezien en daarom het werk onvoltooid 

 gelaten V 



Wat daarvan zij , zal ons uit de voorrede van een ander werk , zijn 

 hoofdwerk , blijken : Ie Traite anatomique de la Chenille qui ronge Ie bois 

 iii ffaule. Daar toch lezen wij dat hij in het nagaan der levenswijze 



